Anno 2008 heeft jazztrompettist Enrico Rava (1939) een respectabele veertigjarige carrière als musicus op zijn naam staan. De populaire Italiaan werkte mee aan zo’n negentig muziekalbums en zette daarmee jazz uit Italië op de kaart.

In eerste instantie is Rava voorbestemd voor de piano en krijgt hij les van zijn moeder. Later leert hij op eigen kosten trombone spelen, in Turijn. Wanneer hij in 1956 Miles Davis ziet spelen, schaft hij zijn eerste trompet aan.

Rava maakt naam in de internationale scene wanneer hij in de jaren zestig in Turijn gaat spelen, destijds een ontmoetingsplaats voor Amerikaanse musici. Later trekt hij naar New York en speelt met onder andere Carla Bley’s Jazz Composers Orchestra, Cecil Taylor en Charlie Haden. Na deze carrière in het free avant-garde circuit volgt er een periode van samenwerking met qua stijl zeer uiteenlopende artiesten als Richard Galliano, Martial Solal, Lee Konitz en Archie Shepp.

In 2004 wint Rava de Franse prijs ‘jazzmusicus van het jaar’ van de Académie du Jazz. De prestigieuze Deense prijs Jazzpar heeft hij dan al op zak.

Met zijn kwintet werkt Rava nu bijna acht jaar samen. Stuk voor stuk behoren de kwintetleden van Rava tot de top van de jonge Italiaanse jazzscene. Hun sporen in de internationale jazz hebben ze inmiddels meer dan verdiend.

Wat te verwachten? Muziek met passie en vuur gespeeld, met veel ruimte voor solo’s, grote variatie, sterke thema’s en fraaie melodieën.