In het theaterconcert Waterwereldsteden wil singer-songwriter Eefje de Visser de bezoekers onderdompelen en doen afdwalen. Net als op het nieuwe album Het is, is ze op zoek naar een warm en ruimtelijk geluid. Met vier multi-instrumentalisten staat ze op het podium. Ze speelt liedjes waarin ze folky samenzang combineert met dromerige synthpop en waarin teksten en melodieën volgens een eigen logica in elkaar gevlochten zijn. Eefje ging of wilde op reis, en leidt je in Waterwereldsteden naar bestaande en zelfbedachte plaatsen.
Eefje de Visser debuteerde in 2011 met het album De koek. “Een wonder van Nederlandstalig vernuft”, en “gedurfd en loepzuiver” schreef de pers. Ze liet een nieuw geluid horen in de Nederlandstalige popmuziek en onderscheidde zich door de Nederlandse taal on-Nederlands te laten klinken. Een hectische tijd volgde. Ze speelde met haar band op festivals als Lowlands en Oerol, deed drie keer een tour langs de poppodia en trok eind 2012 ook langs de theaters. Na deze periode was er rust, er werden nieuwe liedjes geschreven. Een liefde voor reizen en onderweg zijn was ontstaan door het tourende bestaan en Eefje wilde een plaat maken die daar bij aansloot: een soundtrack voor een roadtrip door steden, bossen, weilanden en langs water. In de herfst van 2013 kwam dit album, getiteld Het is, uit. Volgens de critici soberder, maar gelaagder, ongrijpbaarder, maar persoonlijker dan zijn voorganger. Nu staat Eefje de Visser voor de tweede keer in de theaters.
In het theaterconcert Waterwereldsteden wil singer-songwriter Eefje de Visser de bezoekers onderdompelen en doen afdwalen. Net als op het nieuwe album Het is, is ze op zoek naar een warm en ruimtelijk geluid. Met vier multi-instrumentalisten staat ze op het podium. Ze speelt liedjes waarin ze folky samenzang combineert met dromerige synthpop en waarin teksten en melodieën volgens een eigen logica in elkaar gevlochten zijn. Eefje ging of wilde op reis, en leidt je in Waterwereldsteden naar bestaande en zelfbedachte plaatsen.
Eefje de Visser debuteerde in 2011 met het album De koek. “Een wonder van Nederlandstalig vernuft”, en “gedurfd en loepzuiver” schreef de pers. Ze liet een nieuw geluid horen in de Nederlandstalige popmuziek en onderscheidde zich door de Nederlandse taal on-Nederlands te laten klinken. Een hectische tijd volgde. Ze speelde met haar band op festivals als Lowlands en Oerol, deed drie keer een tour langs de poppodia en trok eind 2012 ook langs de theaters. Na deze periode was er rust, er werden nieuwe liedjes geschreven. Een liefde voor reizen en onderweg zijn was ontstaan door het tourende bestaan en Eefje wilde een plaat maken die daar bij aansloot: een soundtrack voor een roadtrip door steden, bossen, weilanden en langs water. In de herfst van 2013 kwam dit album, getiteld Het is, uit. Volgens de critici soberder, maar gelaagder, ongrijpbaarder, maar persoonlijker dan zijn voorganger. Nu staat Eefje de Visser voor de tweede keer in de theaters.
Bezetting:
Eefje de Visser: gitaar, zang
Nicky Hustinx: drums, percussie, gitaar, zang
Annelie de Vries: toetsen, zang, saxofoon
Merijn van de Wijdeven: bas, gitaar, trompet, zang
Jacob van de Water: gitaar, toetsen, percussie, zang