“laat de ongelukkige wiens ogen mij niet zien, zijn tong zwart maken en zijn oren bederven”

Onlangs kwam vergeten muziek boven water. Muziek die Erik Satie in 1891 schreef voor de toneeltekst Le fils des étoiles van Josephin Peladan, de leider van de rozekruisers. Peladan stond een groots Wagneriaans gebeuren voor ogen. Massale met gevoel overladen klanken zouden slaafs zijn tekst illustreren en opluisteren.
Satie kwam echter met koele sublieme, bijna roerloze muziek voor piano-solo, die het hele drama links liet liggen. Het project sneuvelde zoals te verwachten voortijdig. Het is de vraag in hoeverre deze partituur voltooid is.

Wanneer 115 jaar na dato een componist, een beeldend kunstenaar, een actrice en een pianist zich opnieuw buigen over Peladans drama, willen zij Satie in dankbaarheid omhelzen. Maar dat is nog niet zo eenvoudig. Zo stuiten zij steeds op de vraag wat voor ongewoon soort verbeelding Satie moet hebben gehad.

Om deze vraag draait Aantekeningen van een zoogdier, een eerste zowel beeldende als muzikale voorstelling van Le fils des étoiles.

Beroofd van ieder verhaal schuiven we aan bij Erik Satie, achter de piano. Componist Piet-Jan van Rossum zorgt voor een akoestische lijst om de onvoltooide partituur van Satie.
Met pianist Reinier van Houdt en actrice Barbara Duijfjes volgen we de ‘leermeester van de verveling’ in rijkostuum door de absurde werelden die uit zijn pianospel zelf lijken te ontstaan.