An Evening With The Blues
Duke Robillard, Toronzo Cannon, Guy Davis & Fabrizio Poggi, Fossen & Struijk

Dit is een concert met zowel zit- als staanplaatsen.

Dit is alweer de 25e editie van festival An Evening With The Blues, en de derde editie in Rotterdam. De 22 edities daarvoor zijn gehouden in Tiel. In 2015 verwelkomen we alsnog Duke Robillard, die vorig jaar een handblessure had.

==Duke Robillard==
Wat hebben Bob Dylan, Tom Waits, Jay McShann, The Fabulous Thunderbirds, John Hammond, wijlen Jimmy Witherspoon, Dr. John, Maria Muldaur, Roomful of Blues en de Canadese band The Rockin’ Highliners gemeen? Bij ieder is Duke Robillard op de één of andere manier betrokken, als gitarist, bandleider, songwriter, zanger, producer of sessiemuzikant. Al meer dan veertig jaar is hij actief in de jazz, r&b, tex-mex en rock, om steeds weer terug te keren bij de pure blues. Duke Robillard maakt optimaal gebruik van al zijn creatieve talenten. Dukes laatste album, Calling All Blues!, staat weer boordevol swing, jive en jump blues. Het kwam in september 2014 uit op het Franse blueslabel DixieFrog.

==Toronzo Cannon==
Toronzo Cannon is een rijzende ster in de bluesscene. Hij speelde in 2014 zowel op het Chicago Blues Festival als op het King Biscuit Festival. Cannon groeide op in bluesmekka Chicago. Als kind luisterde hij naar de rauwe soulvolle sound van Junior Wells, Buddy Guy en Muddy Waters. Geïnspireerd door de drie Kings (Freddie, B.B. & Albert), pakte hij zelf als tiener een gitaar en begon te zingen. Hij ontwikkelde zijn eigen geluid en in de jaren zeventig kwamen daar de invloeden van soul, gospel en R&B en een beetje Jimi Hendrix bij. Zo ontwikkelde hij zijn karakteristieke en krachtige Chicago bluessound en opzwepende liveshow.

==Guy Davis & Fabrizio Poggi==
Guy Davis bracht samen met Fabrizio Poggi in 2013 het prachtige album Juba Dance uit (DixieFrog). Het zal voor het eerst zijn dat dit duo in Nederland optreedt.
Bluesmagazine.nl: “Guy bespeelt diverse snaarinstrumenten met een hoofdrol voor zijn (slide) gitaar, waarbij invloeden zijn te horen van o.a. Blind Blake en Robert Johnson. Fabrizio Poggi bespeelt zijn mondharmonica alsof de duivel hem op de hielen zit, wat een vette, vuige en gevarieerde klanken haalt deze geweldenaar uit zijn instrument. De songs zijn een combinatie van eigen werkstukjes en frisse covers van songs van o.a. Muddy Waters, Blind Willie Jefferson en Blind Willie McTell. Toch is het niet alleen blues wat de klok slaat. Lost Again lijkt geïnspireerd door de ragtime gitaristen uit de jaren twintig van de vorige eeuw.”

==Robbert Fossen & Peter Struijk==
In de foyer treden, net als vorig jaar, Robbert Fossen & Peter Struijk op, de winnaars van The Dutch Blues Challenge 2012. Met hun geweldige Chicago-sound drongen zij zelfs door tot de finale van de International Blues Challenge in Memphis, USA. Fossen werd genomineerd door The Dutch Blues Foundation als beste zanger van 2013, Hetzelfde geldt voor Struijk, maar dan als beste gitarist. Op bluesgebied is dit zo’n beetje het beste dat Nederland te bieden heeft.

Robbert Fossen – zang, gitaar, harmonica
Peter Struijk – gitaar

uitverkocht
Deze voorstelling heeft al plaatsgevonden
blues

Dit is een concert met zowel zit- als staanplaatsen.

Dit is alweer de 25e editie van festival An Evening With The Blues, en de derde editie in Rotterdam. De 22 edities daarvoor zijn gehouden in Tiel. In 2015 verwelkomen we alsnog Duke Robillard, die vorig jaar een handblessure had.

==Duke Robillard==
Wat hebben Bob Dylan, Tom Waits, Jay McShann, The Fabulous Thunderbirds, John Hammond, wijlen Jimmy Witherspoon, Dr. John, Maria Muldaur, Roomful of Blues en de Canadese band The Rockin’ Highliners gemeen? Bij ieder is Duke Robillard op de één of andere manier betrokken, als gitarist, bandleider, songwriter, zanger, producer of sessiemuzikant. Al meer dan veertig jaar is hij actief in de jazz, r&b, tex-mex en rock, om steeds weer terug te keren bij de pure blues. Duke Robillard maakt optimaal gebruik van al zijn creatieve talenten. Dukes laatste album, Calling All Blues!, staat weer boordevol swing, jive en jump blues. Het kwam in september 2014 uit op het Franse blueslabel DixieFrog.

==Toronzo Cannon==
Toronzo Cannon is een rijzende ster in de bluesscene. Hij speelde in 2014 zowel op het Chicago Blues Festival als op het King Biscuit Festival. Cannon groeide op in bluesmekka Chicago. Als kind luisterde hij naar de rauwe soulvolle sound van Junior Wells, Buddy Guy en Muddy Waters. Geïnspireerd door de drie Kings (Freddie, B.B. & Albert), pakte hij zelf als tiener een gitaar en begon te zingen. Hij ontwikkelde zijn eigen geluid en in de jaren zeventig kwamen daar de invloeden van soul, gospel en R&B en een beetje Jimi Hendrix bij. Zo ontwikkelde hij zijn karakteristieke en krachtige Chicago bluessound en opzwepende liveshow.

==Guy Davis & Fabrizio Poggi==
Guy Davis bracht samen met Fabrizio Poggi in 2013 het prachtige album Juba Dance uit (DixieFrog). Het zal voor het eerst zijn dat dit duo in Nederland optreedt.
Bluesmagazine.nl: “Guy bespeelt diverse snaarinstrumenten met een hoofdrol voor zijn (slide) gitaar, waarbij invloeden zijn te horen van o.a. Blind Blake en Robert Johnson. Fabrizio Poggi bespeelt zijn mondharmonica alsof de duivel hem op de hielen zit, wat een vette, vuige en gevarieerde klanken haalt deze geweldenaar uit zijn instrument. De songs zijn een combinatie van eigen werkstukjes en frisse covers van songs van o.a. Muddy Waters, Blind Willie Jefferson en Blind Willie McTell. Toch is het niet alleen blues wat de klok slaat. Lost Again lijkt geïnspireerd door de ragtime gitaristen uit de jaren twintig van de vorige eeuw.”

==Robbert Fossen & Peter Struijk==
In de foyer treden, net als vorig jaar, Robbert Fossen & Peter Struijk op, de winnaars van The Dutch Blues Challenge 2012. Met hun geweldige Chicago-sound drongen zij zelfs door tot de finale van de International Blues Challenge in Memphis, USA. Fossen werd genomineerd door The Dutch Blues Foundation als beste zanger van 2013, Hetzelfde geldt voor Struijk, maar dan als beste gitarist. Op bluesgebied is dit zo’n beetje het beste dat Nederland te bieden heeft.

Robbert Fossen – zang, gitaar, harmonica
Peter Struijk – gitaar

net bevestigd