Jazzpianist Chano Domínguez en ‘nuevo’ flamenco gitarist Niño Josele brengen flamenco en jazz samen. Dit najaar komt het album Chano & Josele uit bij de vermaarde producer Fernando Trueba van platenlabel Calle 54, onder andere bekend van de succesvolle samenwerking tussen Bebo Valdés en Diego El Cigala. Muziek met flair en passie. Met naast eigen stukken ook interpretaties van Braziliaanse componisten.
Chano Domínguez, vanavond voor het eerst op het podium van LantarenVenster, verwerkt niet alleen tango en buleria in zijn jazz, maar ook de typische handklappen en dans. Domínguez past de jazztraditie toe op de flamenco en het resultaat klinkt niet als een fusie, maar als een authentieke, nieuwe stijl. De pianist, voor wie Monk een inspiratie is, is de eerste Spanjaard op het jazzlabel Verve. Zijn album Flamenco Sketches was geïnspireerd door een van de best verkochte jazzalbums allertijden, Kind of Blue van Miles Davis. “Aan de oppervlakte zijn flamenco en jazz verschillend, maar in de kern zijn ze gelijkaardig,” getuigt hij.
Niño Josele trad één keer eerder in LantarenVenster op, in 2007. Hij maakte
zijn Nederlandse debuut tijdens de eerste Flamenco Intermezzo serie van de Flamenco Biënnale Nederland samen met Marc Johnson en Horacio ‘El Negro’ Hernández, in een eerbetoon aan de legendarische jazzpianist Bill Evans. Ook toen al met een geluid dat noch flamenco noch jazz was, maar waarin beide muziekvormen in elkaar versmelten en tegelijkertijd zichzelf bleven. Josele zoekt zijn eigen muzikale wereld, eentje waar geen grenzen zijn. “De muziek uit mijn gitaar moet vrij zijn, aan niets gebonden”, aldus de jonge meester.
Jazzpianist Chano Domínguez en ‘nuevo’ flamenco gitarist Niño Josele brengen flamenco en jazz samen. Dit najaar komt het album Chano & Josele uit bij de vermaarde producer Fernando Trueba van platenlabel Calle 54, onder andere bekend van de succesvolle samenwerking tussen Bebo Valdés en Diego El Cigala. Muziek met flair en passie. Met naast eigen stukken ook interpretaties van Braziliaanse componisten.
Chano Domínguez, vanavond voor het eerst op het podium van LantarenVenster, verwerkt niet alleen tango en buleria in zijn jazz, maar ook de typische handklappen en dans. Domínguez past de jazztraditie toe op de flamenco en het resultaat klinkt niet als een fusie, maar als een authentieke, nieuwe stijl. De pianist, voor wie Monk een inspiratie is, is de eerste Spanjaard op het jazzlabel Verve. Zijn album Flamenco Sketches was geïnspireerd door een van de best verkochte jazzalbums allertijden, Kind of Blue van Miles Davis. “Aan de oppervlakte zijn flamenco en jazz verschillend, maar in de kern zijn ze gelijkaardig,” getuigt hij.
Niño Josele trad één keer eerder in LantarenVenster op, in 2007. Hij maakte
zijn Nederlandse debuut tijdens de eerste Flamenco Intermezzo serie van de Flamenco Biënnale Nederland samen met Marc Johnson en Horacio ‘El Negro’ Hernández, in een eerbetoon aan de legendarische jazzpianist Bill Evans. Ook toen al met een geluid dat noch flamenco noch jazz was, maar waarin beide muziekvormen in elkaar versmelten en tegelijkertijd zichzelf bleven. Josele zoekt zijn eigen muzikale wereld, eentje waar geen grenzen zijn. “De muziek uit mijn gitaar moet vrij zijn, aan niets gebonden”, aldus de jonge meester.
