De Amerikaan Fred Hersch behoort tot de grootste en hoogst gewaardeerde jazzpianisten van deze tijd. Zijn kenmerkende poëtische spel heeft een extra dimensie gekregen nadat hij een aantal jaren terug ternauwernood aan de dood ontsnapte. Dat valt onder meer te horen op de beruchte solo-opname Alone at the Village Vanguard, maar ook op het in 2014 uitgebrachte album Floating (Palmetto Records). Deze cd is een hoogtepunt in het oeuvre van Hersch’ veelgeprezen vaste trio met de top van de improviserende musici uit New York: bassist John Hébert en drummer Eric McPherson.
Hersch (1955) groeide op met oren vol Beethoven en Mozart, maar vond de wereld van de jazz aantrekkelijker. “Ik vond het leuk om in de jazzclubs rond te hangen, ook vanwege de sociale context. Toen ik de jazz ontdekt had, was dat voor mij het coolste wat ik ooit had gehoord.”
Hersch werd in New York al snel een veelgevraagd man voor allerlei sessies, en speelde in de bands van Lee Konitz en Art Farmer. Inmiddels heeft hij tientallen albums op zijn naam staan en nog even zoveel samen met andere grootheden als Stan Getz en Joe Henderson. In zijn voortdurende streven naar absolute schoonheid inspireert hij een hele generatie pianisten, zoals Brad Mehldau en Ethan Iverson, die les van hem kregen.
“Hersch’s music ? luxurious, free-flowing, unashamedly gorgeous jazz ? is idiosyncratically, unmistakably a creation of his own.” (New York Times).
“Wie als pianist een trio begint waarin alle leden gelijkwaardig zijn, en romantische, aan de klassieke muziek ontleende harmonie gebruikt, wordt al snel met Bill Evans vergeleken. In het geval van Fred Hersch is dat absoluut niet terecht. Zijn pastels zijn minder wazig en impressionistisch, zijn expressie is veel directer en zijn emotionele spectrum breder… Hersch is een tweehandige pianist, wiens beide handen interessante dingen spelen omdat hij ook in twee lijnen denkt. Maar zijn virtuositeit vestigt nooit de aandacht op zichzelf, en gekunsteld wordt het nooit.” (De Volkskrant)
https://youtu.be/t2v2_TiBijE
De Amerikaan Fred Hersch behoort tot de grootste en hoogst gewaardeerde jazzpianisten van deze tijd. Zijn kenmerkende poëtische spel heeft een extra dimensie gekregen nadat hij een aantal jaren terug ternauwernood aan de dood ontsnapte. Dat valt onder meer te horen op de beruchte solo-opname Alone at the Village Vanguard, maar ook op het in 2014 uitgebrachte album Floating (Palmetto Records). Deze cd is een hoogtepunt in het oeuvre van Hersch’ veelgeprezen vaste trio met de top van de improviserende musici uit New York: bassist John Hébert en drummer Eric McPherson.
Hersch (1955) groeide op met oren vol Beethoven en Mozart, maar vond de wereld van de jazz aantrekkelijker. “Ik vond het leuk om in de jazzclubs rond te hangen, ook vanwege de sociale context. Toen ik de jazz ontdekt had, was dat voor mij het coolste wat ik ooit had gehoord.”
Hersch werd in New York al snel een veelgevraagd man voor allerlei sessies, en speelde in de bands van Lee Konitz en Art Farmer. Inmiddels heeft hij tientallen albums op zijn naam staan en nog even zoveel samen met andere grootheden als Stan Getz en Joe Henderson. In zijn voortdurende streven naar absolute schoonheid inspireert hij een hele generatie pianisten, zoals Brad Mehldau en Ethan Iverson, die les van hem kregen.
“Hersch’s music ? luxurious, free-flowing, unashamedly gorgeous jazz ? is idiosyncratically, unmistakably a creation of his own.” (New York Times).
“Wie als pianist een trio begint waarin alle leden gelijkwaardig zijn, en romantische, aan de klassieke muziek ontleende harmonie gebruikt, wordt al snel met Bill Evans vergeleken. In het geval van Fred Hersch is dat absoluut niet terecht. Zijn pastels zijn minder wazig en impressionistisch, zijn expressie is veel directer en zijn emotionele spectrum breder… Hersch is een tweehandige pianist, wiens beide handen interessante dingen spelen omdat hij ook in twee lijnen denkt. Maar zijn virtuositeit vestigt nooit de aandacht op zichzelf, en gekunsteld wordt het nooit.” (De Volkskrant)
https://youtu.be/t2v2_TiBijE
Bezetting:
Fred Hersch - piano
John Hébert - contrabas
Eric McPherson - drums
