Panopticon is een interdisciplinaire performance met drie dansers, een musicus en video. De voorstelling is geïnspireerd op teksten van Michel Foucault over het wezen van de macht. Panopticon gaat over machtsmechanismen, over de onontkoombare verschuiving van macht en de individuele beleving daarvan.

De compositie van klank, ruimte, lichaam en beeld bestaat uit vier ‘bewegingen’ (scènes), met de musicus in het midden. De dansers bewegen rondom, als in het diagram van het Panopticon, oorspronkelijk een ontwerp voor een nieuw type gevangenis. In die gevangenis vormen de cellen een ringvormige constructie, zodat de gevangenden simultaan worden bewaakt vanuit een centrale observatietoren. De bewaker blijft onzichtbaar. Fysieke macht vertaalt zich in een fictieve machtsrelatie.

Jorge Isaac specialiseert zich op het gebied van hedendaagse muziek en het gebruik van live elektronica. Hij won prijzen op vooraanstaande concoursen hedendaagse muziek zoals het Internationaal Gaudeamus Vertolkers Concours en het Krzysztof Penderecki International Competition of Contemporary Music 2001 in Polen. In 2004 ontving hij de Jur Naessens Muziekprijs in Amsterdam met zijn multimediaproductie Mensa Secunda.

Roderick de Man studeerde slagwerk bij Frans van der Kraan en theorie der muziek aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Tegelijkertijd nam hij deel aan de compositieklas van Kees van Baaren en werkte hij in de elektronische studio onder leiding van Dick Raaymakers. Sinds 1972 doceert hij theoretische vakken en compositie aan zeer jonge componisten aan hetzelfde instituut. Hij schrijft zowel instrumentale werken als werken voor instrumenten gecombineerd met elektronica. Zijn oeuvre bestaat uit solowerken, kamermuziek, werken voor koor, voor groot ensemble en voor orkest.

Jack Gallagher is choreograaf en danser. Belichting en videoprojecties spelen een belangrijke rol in zijn werk. Hij maakte producties bij DWA, hetveem theater, Dansgroep Krisztina de Châtel, Cadance Festival en Oerol festival.

Gelijktijdige en opeenvolgende geluiden, bewegingen en beelden tonen de toeschouwers van Panopticon de heftige strijd van de performers tussen vrijheid van expressie en disciplinaire macht.
Een strijd die een spektakel vol van auditieve, visuele en zintuiglijke gebeurtenissen oplevert. Enerverend, oog- en oorstrelend totaaltheater!