De Zwitser Nik Bärtsch is een man om in de gaten te houden. De pianist komt met muziek die hij zelf ‘Zen-funk’ noemt. Het is zeer individuele, modale muziek die door de pers al wordt vergeleken met Reich, James Brown, trance, ambient en Aziatische muziek. Stuwende muziek gebouwd op grooves en in elkaar grijpende ritmes. Liefde voor klassiek minimalisme maar ook voor funk en voor Oosterse esthetiek. De muziek van Ronin heeft zoveel in zich dat het minder eenvoudig is dan het in eerste instantie overkomt!

Nik Bärtsch werd geboren in Zürich in 1971 en speelde al in 1980 samen met de drummer van het huidige Ronin, Kaspar Rast. Binnen twee jaar schreven de jongens zelf nieuw materiaal voor hun vroegrijpe jazzbandje, en inmiddels spelen ze al ruim een kwart-eeuw samen.

Bärtsch studeerde eerst negen jaar lang jazzpiano en vervolgens filosofie, taalwetenschappen en musicologie. Ondertussen speelde hij als freelancer in verscheidene bandjes en speelde alles van fusion tot free-funk en allerlei soorten extraverte jazz.

Bärtsch richtte in 2001 Ronin op vanuit zijn behoefte aan een band die ook in clubs zou kunnen optreden en met meer power zou kunnen spelen. Hij beschouwt de piano binnen Ronin dan ook als een percussie instrument. Soms zetten zelfs alle muzikanten van de groep hun instrument in als slagwerkinstrument.

Ronin is vernoemd naar een Japanse samurai-vechter van het soort dat het liefst alleen strijdt. Het zen-funk kwintet van Bärtsch zoekt zijn eigen grenzen op eigenzinnige en flexibele wijze. Met een verscheidenheid aan instrumenten put Ronin uit diverse stijlen, van funk tot nieuwe klassieke muziek, of geluiden uit Japanse rituelenmuziek. Bärtsch vat het samen onder de noemer Ritual Groove Music, wat ook de titel was van zijn eerste album. Onlangs verscheen de nieuwe cd Stoa op ECM.