Dit is een concert met pauze.
Een aankondiging van een theaterconcert van een band kan tegenwoordig niet meer zonder de suggestie dat het om artiesten gaat die nieuw, jong en veelbelovend zijn. In geval van de NITS is dat niet nodig, want die zijn al veertig jaar nieuw, jong en veelbelovend.
Klare taal, en daarmee zou je dat vraagteken achter NITS kunnen weglaten.
Maar het is wel een vraagteken hoe je een oeuvre van ruim 350 nummers, ontstaan in die veertig jaar, in één theaterconcert kunt samenballen. Als je alles tien keer zo snel speelt haal je het net, maar dan wel zonder pauze.
Dat gaan we niet doen, want dat gaat ten koste van de door ons zo geliefde heldere en gelaagde sound. Zeker, we hebben Tutti Ragazzi, Red Tape, Nescio, Adieu Sweet Bahnhof, Sketches of Spain, In the Dutch Mountains, JOS Days, The Train en The Dream op de speellijst gezet.
Maar òf we dat gaan spelen en welke andere nummers de revue zullen passeren wordt ‘on the spot’ bepaald.
Zodat we misschien ook de meest vreemde eend in de bijt, het kortste en het minst gespeelde nummer, het meest vierkante en het meest geïmproviseerde, het oudste en het meest recente nummer tevoorschijn kunnen halen.
Iedere avond anders?
“There seems little doubt that were they not so geographically challenged, the Nits would be one of the most widely respected bands in the world today.” – Allmusic.com
Dit is een concert met pauze.
Een aankondiging van een theaterconcert van een band kan tegenwoordig niet meer zonder de suggestie dat het om artiesten gaat die nieuw, jong en veelbelovend zijn. In geval van de NITS is dat niet nodig, want die zijn al veertig jaar nieuw, jong en veelbelovend.
Klare taal, en daarmee zou je dat vraagteken achter NITS kunnen weglaten.
Maar het is wel een vraagteken hoe je een oeuvre van ruim 350 nummers, ontstaan in die veertig jaar, in één theaterconcert kunt samenballen. Als je alles tien keer zo snel speelt haal je het net, maar dan wel zonder pauze.
Dat gaan we niet doen, want dat gaat ten koste van de door ons zo geliefde heldere en gelaagde sound. Zeker, we hebben Tutti Ragazzi, Red Tape, Nescio, Adieu Sweet Bahnhof, Sketches of Spain, In the Dutch Mountains, JOS Days, The Train en The Dream op de speellijst gezet.
Maar òf we dat gaan spelen en welke andere nummers de revue zullen passeren wordt ‘on the spot’ bepaald.
Zodat we misschien ook de meest vreemde eend in de bijt, het kortste en het minst gespeelde nummer, het meest vierkante en het meest geïmproviseerde, het oudste en het meest recente nummer tevoorschijn kunnen halen.
Iedere avond anders?
“There seems little doubt that were they not so geographically challenged, the Nits would be one of the most widely respected bands in the world today.” – Allmusic.com
