In zijn jeugd werd Terence Blanchard gecoacht en begeleid door Ellis Marsalis. De laatste jaren hebben Herbie Hancock en Wayne Shorter die rol overgenomen. Hun ervaring heeft het spel van Terence sterk beïnvloed.
Via Wynton Marsalis kwam Terence eerst bij Art Blakey terecht, de musicus die in staat was keer op keer toonaangevende talenten in zijn band op te nemen, voordat Terence met Donald Harrison een eigen kwintet begon. Vanaf de jaren negentig vervolgde hij zijn carrière als solist. Hij kreeg grote bekendheid door de soundtrack van Mo’ Better Blues, een film van Spike Lee, met wie hij meer zou samenwerken.
Hoe succesvol ook, het werken met concepten had tot nadeel dat zijn eigen band nooit echt de gelegenheid kreeg op te bloeien. Totdat Blue Note hem in 2005 uitnodigde zijn platendebuut bij dit label te maken.
In zijn jeugd werd Terence Blanchard gecoacht en begeleid door Ellis Marsalis. De laatste jaren hebben Herbie Hancock en Wayne Shorter die rol overgenomen. Hun ervaring heeft het spel van Terence sterk beïnvloed.
Via Wynton Marsalis kwam Terence eerst bij Art Blakey terecht, de musicus die in staat was keer op keer toonaangevende talenten in zijn band op te nemen, voordat Terence met Donald Harrison een eigen kwintet begon. Vanaf de jaren negentig vervolgde hij zijn carrière als solist. Hij kreeg grote bekendheid door de soundtrack van Mo’ Better Blues, een film van Spike Lee, met wie hij meer zou samenwerken.
Hoe succesvol ook, het werken met concepten had tot nadeel dat zijn eigen band nooit echt de gelegenheid kreeg op te bloeien. Totdat Blue Note hem in 2005 uitnodigde zijn platendebuut bij dit label te maken.
Bezetting:
Terence Blanchard - trompet
Walter Smith III - tenorsaxofoon
Fabian Almazan - piano
Derrick Hodge - bas
Kendrick Scott - drums
