The Man Who Fell to Earth (1976) - 50th Anniversary
In The Man Who Fell To Earth uit 1976 speelt starman David Bowie de buitenaardse rol waarvoor hij was geboren. Vanwege de vijftigste verjaardag is de film opnieuw te zien in een digitaal gerestaureerde kopie.
Op zoek naar water voor een uitdrogende planeet lijdt een alien schipbreuk op aarde. Om zijn terugkeer te bekostigen zet deze met zijn geavanceerde kennis een technologisch zakenimperium op. Maar op deze planeet liggen bedrog en verleiding liggen op de loer. Om dit gegeven bouwt regisseur Nicolas Roeg een complexe stapeling van allegorieën voor vertrouwen, eenzaamheid, lust en hoop. Na 50 jaar is de film nog even ongrijpbaar, mysterieus, filosofisch, adembenemend en veelzeggend.
Nicolas Roeg stond vóór The Man Who Fell to Earth al bekend om zijn eigenzinnige, visueel en inhoudelijk uitgesproken films (Performance, 1971) (Don’t Look Now, 1973). Zijn stijl werd gekenmerkt door durf: onconventioneel camerawerk, revolutionaire montage, en het mengen van “banale” realiteit met metafysische of poëtische beelden — iets wat The Man Who Fell to Earth ook kenmerkt. Die eigenzinnigheid leidde ertoe dat Roeg vaak botste met filmstudio’s en censuur, zeker als het ging om expliciete scènes of verhoudingen tussen kunst en commercie.
Bowie werd gecast vanwege zijn bijzondere uitstraling: zijn afgemeten, ietwat ongrijpbare energie. Volgens Roeg paste die uitstraling bij de rol van een buitenaards wezen dat niet goed thuis is op onze aarde.
- 18:45
Kies tijdstip
- Film
In The Man Who Fell To Earth uit 1976 speelt starman David Bowie de buitenaardse rol waarvoor hij was geboren. Vanwege de vijftigste verjaardag is de film opnieuw te zien in een digitaal gerestaureerde kopie.
Op zoek naar water voor een uitdrogende planeet lijdt een alien schipbreuk op aarde. Om zijn terugkeer te bekostigen zet deze met zijn geavanceerde kennis een technologisch zakenimperium op. Maar op deze planeet liggen bedrog en verleiding liggen op de loer. Om dit gegeven bouwt regisseur Nicolas Roeg een complexe stapeling van allegorieën voor vertrouwen, eenzaamheid, lust en hoop. Na 50 jaar is de film nog even ongrijpbaar, mysterieus, filosofisch, adembenemend en veelzeggend.
Nicolas Roeg stond vóór The Man Who Fell to Earth al bekend om zijn eigenzinnige, visueel en inhoudelijk uitgesproken films (Performance, 1971) (Don’t Look Now, 1973). Zijn stijl werd gekenmerkt door durf: onconventioneel camerawerk, revolutionaire montage, en het mengen van “banale” realiteit met metafysische of poëtische beelden — iets wat The Man Who Fell to Earth ook kenmerkt. Die eigenzinnigheid leidde ertoe dat Roeg vaak botste met filmstudio’s en censuur, zeker als het ging om expliciete scènes of verhoudingen tussen kunst en commercie.
Bowie werd gecast vanwege zijn bijzondere uitstraling: zijn afgemeten, ietwat ongrijpbare energie. Volgens Roeg paste die uitstraling bij de rol van een buitenaards wezen dat niet goed thuis is op onze aarde.
