The Clearing
In de vroege twintigste eeuw wordt een Javaans meisje naar een Nederlandse koloniale rubberplantage op buureiland Sumatra gelokt met valse beloftes van een beter leven. Al snel ziet ze in dat ze is beland in de terreur van “witte pakken”: oerbossen moeten wijken voor rijen rubberbomen en Nederlandse kolonisten behandelen de arbeidsmigranten als slaven. De seksuele uitbuiting van vrouwelijke arbeiders was een publiek geheim, verstopt achter eufemismen en uitgekiende propaganda.
Filmmaker Sabine Groenewegen legt de verhalen bloot van vele vrouwen wier bestaan uit de geschiedenisboeken werd gehouden. Ze begint bij haar eigen overgrootmoeder Helena, over wie in haar familie niet werd gesproken, en bij een vrouwelijk personage dat werd verwijderd uit de Nederlandse speelfilm Rubber (1936).
Groenewegens meditatieve forensische onderzoek laveert tussen geesten en ingesleten verhalen, archiefbeelden en nieuwe opnamen, historische bronnen en in fictie verstopte realiteit. Door een feministische en postkoloniale lens is te zien hoe de geschreven geschiedenis wordt weerlegd door datgene wat structureel werd verborgen.
In the early 20th century, a Javanese girl is lured to Sumatra with false promises of a better life on a Dutch colonial rubber plantation. Upon arrival, she soon understands she is trapped in a terror of “white suits.” As primordial rainforest is cleared to make way for monotonous rows of rubber trees, Dutch colonialists rule over migrant workers like slave owners. The sexual exploitation of women workers was an open secret, masked by euphemism and carefully designed propaganda.
Following the trail of her own great-grandmother Helena, who was never talked about in her family, as well as a female character who was cut from the Dutch film Rubber (1936), director Sabine Groenewegen unravels the stories of a great number of women whose lived experience was systematically erased from the record.
Her meditative forensic investigation navigates between ghosts and established narratives, archival footage and newly shot material, historical records and truths hidden in fiction. Through a feminist and anti-colonial lens, she contrasts what was spoken and recorded with what was systematically concealed.
- 13:00
Kies tijdstip
- filmspecial
In de vroege twintigste eeuw wordt een Javaans meisje naar een Nederlandse koloniale rubberplantage op buureiland Sumatra gelokt met valse beloftes van een beter leven. Al snel ziet ze in dat ze is beland in de terreur van “witte pakken”: oerbossen moeten wijken voor rijen rubberbomen en Nederlandse kolonisten behandelen de arbeidsmigranten als slaven. De seksuele uitbuiting van vrouwelijke arbeiders was een publiek geheim, verstopt achter eufemismen en uitgekiende propaganda.
Filmmaker Sabine Groenewegen legt de verhalen bloot van vele vrouwen wier bestaan uit de geschiedenisboeken werd gehouden. Ze begint bij haar eigen overgrootmoeder Helena, over wie in haar familie niet werd gesproken, en bij een vrouwelijk personage dat werd verwijderd uit de Nederlandse speelfilm Rubber (1936).
Groenewegens meditatieve forensische onderzoek laveert tussen geesten en ingesleten verhalen, archiefbeelden en nieuwe opnamen, historische bronnen en in fictie verstopte realiteit. Door een feministische en postkoloniale lens is te zien hoe de geschreven geschiedenis wordt weerlegd door datgene wat structureel werd verborgen.
In the early 20th century, a Javanese girl is lured to Sumatra with false promises of a better life on a Dutch colonial rubber plantation. Upon arrival, she soon understands she is trapped in a terror of “white suits.” As primordial rainforest is cleared to make way for monotonous rows of rubber trees, Dutch colonialists rule over migrant workers like slave owners. The sexual exploitation of women workers was an open secret, masked by euphemism and carefully designed propaganda.
Following the trail of her own great-grandmother Helena, who was never talked about in her family, as well as a female character who was cut from the Dutch film Rubber (1936), director Sabine Groenewegen unravels the stories of a great number of women whose lived experience was systematically erased from the record.
Her meditative forensic investigation navigates between ghosts and established narratives, archival footage and newly shot material, historical records and truths hidden in fiction. Through a feminist and anti-colonial lens, she contrasts what was spoken and recorded with what was systematically concealed.
