Les vacances de monsieur Hulot

Monsieur Hulot gaat met vakantie naar een badplaats aan zee en zaait onderweg al paniek door zijn merkwaardige rijgewoontes. Ook de eentonige rust van de hotelgasten en de badgasten op het strand wordt verstoord door zijn goede bedoelingen, die altijd catastrofaal uitpakken.

Met een zomerse loomheid vertelt Tati zo het verhaal van een vakantie in de jaren vijftig: onschuldig en een tikkeltje gevaarlijk, tenminste als Hulot in de buurt is.

Tati heeft een scherp oog voor mensen maar is nimmer bekritiserend of bestraffend. Het is alsof Tati zich meelevend realiseert dat de moderne wereld een merkwaardige plek is waarin iedereen met moeite tracht zich staande te houden.

Daarbij is Les vacances de Monsieur Hulot vooral ook een sterk stilistische film, weliswaar nog niet zo ver ontwikkeld als in zijn latere films, maar Tati weet op briljante wijze het zwart/witte beeld met zijn nadruk op contrast en lijnen optimaal te benutten. Juist hier is Tati geniaal en bewijst waarom een film als Les vacances de Monsieur Hulot met zijn briljante introductie een zomerdip met gemak kan doen laten verdwijnen.

Bron: Movie2movie.nl