Beş Vakit

Intense emoties en adembenemend mooie landschappen kenmerken deze ‘coming-of-age’ film over drie jongeren in een klein Turks bergdorp.

Het leven van tieners gaat immer gepaard met onzekerheden en problemen. In een afgelegen kleine gemeenschap, waar het geografische isolement zich mengt met de geslotenheid van de bewoners, geldt dit nog sterker.

Ömer, de zoon van de plaatselijke imam, voelt grote weerzin tegen zijn vader. De gerespecteerde geestelijke leert hem weinig over het echte leven. Bovendien lijkt Ömer nooit dezelfde aandacht en mogelijkheden te krijgen als zijn jongere broertje, vaders oogappeltje.

Yakup worstelt met ontwakende lust en liefdesgevoelens. Het object van zijn adoratie is zijn mooie jonge lerares. Hij durft haar nauwelijks aan te spreken, maar volgt haar op de voet. Op een van deze ‘achtervolgingen’ ontdekt hij een tweede bewonderaar. Het is zijn eigen vader…

De derde die we zien is Yildiz, een meisje dat thuis vooral gezien wordt als een geschikte hulp in het huishouden. Dat aan liefde en genegenheid geen gebrek is binnen het gezin is evident. Haar moeder verzorgt de nieuwe baby met een bewonderenswaardige overtuiging. Ook haar vader komt niets tekort, iets dat pijnlijk duidelijk wordt wanneer Yildiz haar ouders betrapt tijdens het liefdesspel. Voor de jonge vrouw in wording blijft echter weinig compassie over.

Beş Vakit beslaat zeven dagen in het leven van de tieners, dagen die steevast beginnen met de oproep tot het ochtendgebed. Ondanks de heftige emoties is Beş Vakit geen zware film. Met ieder conflict lijken de drie verder te groeien. Telkens een stap dichter bij de volwassenheid waar ze zo naar verlangen. En zoals alle jongeren zoeken en vinden ze tijdens deze lange reis veel steun bij elkaar.