Fantasten
Vanaf hun eerste ontmoeting gaan een moderne Adam en Eva de strijd aan met elkaar. Ze trekken elkaar aan en stoten elkaar af. Ze zien hun relatie opbloeien en aftakelen. En dan dringt het besef door dat er geen weg meer terug is. Een fysieke uitputtingsslag volgt, waarbij er maar één als winnaar uit de bus kan komen.
Hoe dichtbij tolereren we een andere mens? Leidt harmonie tot sleur? Moet er altijd een uitdaging zijn? Of zijn dit gedachten die alleen in de hoofden van de Fantasten leven?
“Hun bewegingtheater is niet alleen zeer fysiek en goed getimed, sober gedoseerd op het slapstickachtige af, maar ook origineel en inventief, met dit keer een hoofdrol voor hout in vele variëteiten.”
“Het duurt even voordat het tweetal alle houtjes tot een huisje heeft ‘gedanst’ en dan is het – o jammerlijke sleur – meteen gedaan met de passie. Knus samen, in een perfect geoliede machine, maar ook zonder enige bewegingsvrijheid. Deze situatie moet wel ontploffen, tot er een ravage aan hout overblijft.” (de Volkskrant, 2006)
Kies tijdstip
- theater
Vanaf hun eerste ontmoeting gaan een moderne Adam en Eva de strijd aan met elkaar. Ze trekken elkaar aan en stoten elkaar af. Ze zien hun relatie opbloeien en aftakelen. En dan dringt het besef door dat er geen weg meer terug is. Een fysieke uitputtingsslag volgt, waarbij er maar één als winnaar uit de bus kan komen.
Hoe dichtbij tolereren we een andere mens? Leidt harmonie tot sleur? Moet er altijd een uitdaging zijn? Of zijn dit gedachten die alleen in de hoofden van de Fantasten leven?
“Hun bewegingtheater is niet alleen zeer fysiek en goed getimed, sober gedoseerd op het slapstickachtige af, maar ook origineel en inventief, met dit keer een hoofdrol voor hout in vele variëteiten.”
“Het duurt even voordat het tweetal alle houtjes tot een huisje heeft ‘gedanst’ en dan is het – o jammerlijke sleur – meteen gedaan met de passie. Knus samen, in een perfect geoliede machine, maar ook zonder enige bewegingsvrijheid. Deze situatie moet wel ontploffen, tot er een ravage aan hout overblijft.” (de Volkskrant, 2006)
Concept & spel: Marle Brouwer, Bart Rijnink
Eindregie: Titus Tiel Groenestege
Choreografie: Annabelle Lopez Ochoa
Muzikant: Bert Baks
Compositie: Bart Rijnink, Bert Baks
Bekijk fragmenten op Youtube
Lees de recensie in De Volkskrant.
