Homeland

George Sluizer

Homeland biedt een zeer zeldzame gelegenheid om de Palestijnse geschiedenis te ervaren vanuit een persoonlijk perspectief. Het is een emotionele overpeinzing over het tragische lot van het Palestijnse volk.

Al sinds 1973 houdt George Sluizer (Spoorloos, Twee vrouwen, Het stenen vlot) zich bezig met het Midden-Oostenconflict. Daaruit zijn drie films ontstaan: Land der vaderen (1974), A reason to go (1978) en Adios Beirut (1983). In deze films volgt Sluizer twee Palestijnse families. Ze zijn in 1948 gevlucht naar Libanon, in het jaar dat de Israëlische staat werd uitgeroepen. Het gaat om een christelijke familie in de stad en een moslim familie in een vluchtelingenkamp. Al die jaren hield hij contact met allebei families. Een bijna-doodervaring in 2008 zette hem ertoe aan nog één keer zijn focus te richten op de lotgevallen van de twee families. Dat resulteerde in Homeland, het laatste deel van een vierluik over veertig jaar Palestijnse geschiedenis.

In Homeland keert Sluizer terug naar de twee families, om te zien hoe het hen al die jaren is vergaan. Het is een warm weerzien, waarin hij het verhaal van de families koppelt aan zijn eigen geschiedenis. De families zijn verdreven uit hun thuisland en leven verspreid over de hele wereld. Hij stelt hen dezelfde vraag als bij zijn eerdere bezoeken: wat is hun visie voor de toekomst en hebben ze nog steeds hoop op vrede?

In oktober won Homeland de prijs voor de beste documentaire op het filmfestival van Abu Dhabi.

Deze voorstelling heeft al plaatsgevonden
  • filmspecial
NL
2011
73’
Engels gesproken
Nederlands ondertiteld

Homeland biedt een zeer zeldzame gelegenheid om de Palestijnse geschiedenis te ervaren vanuit een persoonlijk perspectief. Het is een emotionele overpeinzing over het tragische lot van het Palestijnse volk.

Al sinds 1973 houdt George Sluizer (Spoorloos, Twee vrouwen, Het stenen vlot) zich bezig met het Midden-Oostenconflict. Daaruit zijn drie films ontstaan: Land der vaderen (1974), A reason to go (1978) en Adios Beirut (1983). In deze films volgt Sluizer twee Palestijnse families. Ze zijn in 1948 gevlucht naar Libanon, in het jaar dat de Israëlische staat werd uitgeroepen. Het gaat om een christelijke familie in de stad en een moslim familie in een vluchtelingenkamp. Al die jaren hield hij contact met allebei families. Een bijna-doodervaring in 2008 zette hem ertoe aan nog één keer zijn focus te richten op de lotgevallen van de twee families. Dat resulteerde in Homeland, het laatste deel van een vierluik over veertig jaar Palestijnse geschiedenis.

In Homeland keert Sluizer terug naar de twee families, om te zien hoe het hen al die jaren is vergaan. Het is een warm weerzien, waarin hij het verhaal van de families koppelt aan zijn eigen geschiedenis. De families zijn verdreven uit hun thuisland en leven verspreid over de hele wereld. Hij stelt hen dezelfde vraag als bij zijn eerdere bezoeken: wat is hun visie voor de toekomst en hebben ze nog steeds hoop op vrede?

In oktober won Homeland de prijs voor de beste documentaire op het filmfestival van Abu Dhabi.