Jardins en automne
Vincent, een Franse minister, lijkt alles te hebben wat zijn hart begeert: macht, schoonheid, geld en een maîtresse. Hij is niet al te lelijk, eerder elegant en geniet van eten en drinken. Zijn maîtresse Odile is een lust voor het oog, intelligent, grappig en charmant. Maar wanneer Vincent zijn ambt neerlegt, verlaat ze hem meteen.
Théodière, de nieuwe minister, houdt grote schoonmaak in Vincents oude kantoor. Hij verandert de meubels, de stof, de telefoons en zelfs de asbakken.
Ondertussen begint Vincent aan een nieuw leven waarin hij het ‘authentieke bestaan’ van de gewone man ontdekt. Die gewone man blijkt ook in hemzelf te zitten. Eat, drink and be merry is zijn nieuwe motto.
Otar Iosseliani’s nieuwste film toont hoe een man in de herfst van zijn leven een diepgaande initiatie ondergaat. Deze ‘rite de passage’ vindt plaats in een plot vol ironie en suggestieve lichtvoetigheid. Zo blijkt de classicistische venussculptuur die de maîtresse aanschaft een hol gipsen beeld. Een van de gelukkigste momenten in Vincents leven is als hij in zijn bescheiden studiootje zijn eigen destillaat fabriceert.
Jardins en automne is een subtiele ironische filmfabel over macht, de vergankelijkheid van het leven en ‘joie de vivre’!
Kies tijdstip
- Film
Vincent, een Franse minister, lijkt alles te hebben wat zijn hart begeert: macht, schoonheid, geld en een maîtresse. Hij is niet al te lelijk, eerder elegant en geniet van eten en drinken. Zijn maîtresse Odile is een lust voor het oog, intelligent, grappig en charmant. Maar wanneer Vincent zijn ambt neerlegt, verlaat ze hem meteen.
Théodière, de nieuwe minister, houdt grote schoonmaak in Vincents oude kantoor. Hij verandert de meubels, de stof, de telefoons en zelfs de asbakken.
Ondertussen begint Vincent aan een nieuw leven waarin hij het ‘authentieke bestaan’ van de gewone man ontdekt. Die gewone man blijkt ook in hemzelf te zitten. Eat, drink and be merry is zijn nieuwe motto.
Otar Iosseliani’s nieuwste film toont hoe een man in de herfst van zijn leven een diepgaande initiatie ondergaat. Deze ‘rite de passage’ vindt plaats in een plot vol ironie en suggestieve lichtvoetigheid. Zo blijkt de classicistische venussculptuur die de maîtresse aanschaft een hol gipsen beeld. Een van de gelukkigste momenten in Vincents leven is als hij in zijn bescheiden studiootje zijn eigen destillaat fabriceert.
Jardins en automne is een subtiele ironische filmfabel over macht, de vergankelijkheid van het leven en ‘joie de vivre’!
