Kikujiro

Een zomerse en bizarre film, waarin heerlijk doelloos wordt rondgelopen, zonder de gebruikelijke spanningslijnen.

Hoofdpersonen zijn een kleine jongen en een grillige man die op elkaar zijn aangewezen. In normale gevallen is dit een traject van aanvankelijke wederzijdse weerzin die oplost in een happy end, maar dit is geen normale film.

De negenjarige Masao gaat een saaie zomervakantie tegemoet. Zijn grootmoeder, bij wie hij woont, moet gewoon iedere dag naar haar werk. Masao moet zichzelf maar zien te vermaken. Hij besluit op zoek te gaan naar zijn moeder, die hij nooit gezien heeft.
Het lot wil dat Masao op zijn reis begeleid wordt door een wel heel kindonvriendelijke man. Het is de echtgenoot van een oude buurvrouw van Masao, die vindt dat het jongetje niet alleen kan vertrekken. De man, van wie we pas op het eind van de film te horen krijgen dat hij Kikujiro heet, trekt zich in eerste instantie weinig aan van het jongetje met wie hij wordt opgescheept.

Alleen al door zijn fysieke aanwezigheid weet Takeshi Kitano zijn rol als Kikujiro tot in de details in te vullen. Met zijn karakteristieke slepende loopje – de benen wijd uit elkaar, het hoofd een beetje gebogen – en zijn raadselachtige oogopslag is hij van begin tot eind de ster van zijn eigen film.