La Ricarda. Melody of a house

Voorprogramma: Smrithi (7')

Morrosko Vila-San-Juan

“Dit wordt geen architectuurfilm”, zegt Melissa Gomis terwijl ze begint aan het verhaal van het uitzonderlijke huis van haar familie. Toch wordt het in de loop van dat verhaal duidelijk dat La Ricarda, het iconische huis ontworpen door Antonio Bonet aan de rand van Barcelona, hoofdrolspeler is van deze film. Het is een meesterlijk staaltje van rationalistische architectuur in Catalonië, voltooid in 1963 voor de familie Gomis, met een zwevend, golvend dak waaronder de vertrekken van de ouders, de kinderen en de gemeenschappelijke ruimtes zich in afzonderlijke gedeeltes bevinden. Ondanks de liefde van de familie voor dit huis en hun verlangen om het in stand te houden bedreigt de steeds verder oprukkende uitbreiding van het nabijgelegen vliegveld het voortbestaan ervan, en moeten er drastische beslissingen worden genomen. La Ricarda is zowel een ode aan een familiewoning als een afscheid ervan, een liefdevol, bespiegelend portret van een gebouw, en een herinnering dat geweldige architectuur er een is die een prachtig stempel drukt op degenen die erin woonden.

“This won’t be an architecture film” says Melissa Gomis as she begins documenting the story of her family’s extraordinary home. Yet as the journey unfolds, it becomes clear that La Ricarda, the iconic house designed by Antonio Bonet in the outskirts of Barcelona, is the film’s true protagonist. Completed in 1963 for the Gomis family, it is a masterpiece of rationalist architecture in Catalonia, featuring a floating undulating roof under which the living spaces of the parents, the children and the common areas are housed in separate volumes. Despite the family’s love and commitment in maintaining the house, the expanding nearby airport poses an existential thread, and radical decisions need to be taken. Both a celebration and a farewell to a family home, La Ricarda is a tender and reflective portrait of a building, that reminds us that great architecture is the one that leaves a wonderful impact on those who lived with it.

Smrithi

Rahul S

Voor twee broers en een zus die tegen de dertig lopen rijst na de dood van hun vader onverwacht de vraag wat een huis eigenlijk tot thuis maakt. Het ouderlijk huis dat ze zojuist hebben geërfd is voor hen een plaats uit een verleden dat ze achter zich hebben gelaten. Ze komen bij elkaar om voorbereidingen te treffen voor de verkoop en daarna weer hun eigen weg te gaan, maar dan duikt een mysterieus testament op dat hen verbiedt om gedurende 25 jaar het huis te verkopen of te verhuren. Terwijl ze hun vaders bedoelingen proberen te doorgronden verblijven ze noodgedwongen in de woning, en ontdekken ze weer een stukje geschiedenis ervan. Zo begint het huis te veranderen in een thuis: een plaats van verzorging, hechting en samenzijn.

For three siblings in their late twenties, the question of what makes a house a home, emerges unexpectedly after the death of their father. The family home they have just inherited is a place tied to a past they have left behind. But as they come together, preparing to sell the house and move on with their separate lives, a mysterious will appears that forbids them to sell or rent out the house for twenty-fine years. While they debate their father’s intentions, they are forced to spend time in the house and rediscover its history. The house then reveals itself as a home, a place of care, attachment and belonging.