L'approche
Eerste deel van een trilogie over de verdwijning van de traditionele Franse boerencultuur. De films zijn grotendeels opgenomen in de Haute-Loire en de Lozère. Het kostte Depardon jaren om een aantal oude boeren zo ver te krijgen dat zij voor de camera hun levensverhaal wilden vertellen. Hun bestaan is zwaar. De gehuchten waarin zij wonen zijn vrijwel verlaten, aangezien de jongere generatie haar heil elders heeft gezocht.
Met een onbeweeglijke camera filmt Raymond Depardon een aantal Franse boeren in hun stallen en aan de keukentafel. Sommigen kent hij al jaren, maar hij werd door de schuwe boeren altijd geweerd uit hun huis. Nu zijn ze allen ‘met pensioen’, maar ze kunnen het boerenleven geen vaarwel zeggen, al was het maar vanwege het feit dat steeds minder jonge boeren staan te trappelen om hun boerenbedrijf over te nemen. De spreekwoordelijke eenvoud van het boerenleven wordt dan ook ontkracht door Depardon, die in sobere taferelen de sores van een aantal boeren en boerinnen registreert en de beelden met een voice-over van feiten voorziet.
Een 85-jarige boerin uit Les Cévennes probeert in het Occidentaals dialect met haar verre buurman zaken te doen, en een oude boer uit de Haute-Loire onderhandelt nog steeds zelf over de prijs van de koeien. Een oogoperatie gooit roet in het eten, wat nog maar het begin is van zijn fysieke aftakeling. Depardon begint als een vreemdeling die het teruggetrokken leven van de boeren binnendringt, maar eindigt het eerste deel van zijn documentaire als een betrokkene die zelfs bij een begrafenis aanwezig mag zijn.
Kies tijdstip
- filmspecial
Eerste deel van een trilogie over de verdwijning van de traditionele Franse boerencultuur. De films zijn grotendeels opgenomen in de Haute-Loire en de Lozère. Het kostte Depardon jaren om een aantal oude boeren zo ver te krijgen dat zij voor de camera hun levensverhaal wilden vertellen. Hun bestaan is zwaar. De gehuchten waarin zij wonen zijn vrijwel verlaten, aangezien de jongere generatie haar heil elders heeft gezocht.
Met een onbeweeglijke camera filmt Raymond Depardon een aantal Franse boeren in hun stallen en aan de keukentafel. Sommigen kent hij al jaren, maar hij werd door de schuwe boeren altijd geweerd uit hun huis. Nu zijn ze allen ‘met pensioen’, maar ze kunnen het boerenleven geen vaarwel zeggen, al was het maar vanwege het feit dat steeds minder jonge boeren staan te trappelen om hun boerenbedrijf over te nemen. De spreekwoordelijke eenvoud van het boerenleven wordt dan ook ontkracht door Depardon, die in sobere taferelen de sores van een aantal boeren en boerinnen registreert en de beelden met een voice-over van feiten voorziet.
Een 85-jarige boerin uit Les Cévennes probeert in het Occidentaals dialect met haar verre buurman zaken te doen, en een oude boer uit de Haute-Loire onderhandelt nog steeds zelf over de prijs van de koeien. Een oogoperatie gooit roet in het eten, wat nog maar het begin is van zijn fysieke aftakeling. Depardon begint als een vreemdeling die het teruggetrokken leven van de boeren binnendringt, maar eindigt het eerste deel van zijn documentaire als een betrokkene die zelfs bij een begrafenis aanwezig mag zijn.
