L'enfant endormi
De in Brussel wonende Marokkaanse cineaste Yasmine Kassari maakte een tijdloze, in het hedendaagse Marokko spelende parabel over het geïsoleerde bestaan van vrouwen op het dorre Marokkaanse platteland.
In de Maghreb heerst een aloud geloof in de ‘raged’, ‘het kind dat inslaapt in de buik van de moeder’. Volgens dit geloof kan met ‘witte magie’ de groei van een foetus gepauzeerd worden. De geboorte wordt zo uitgesteld.
In L’Enfant endormi schetst Yasmine Kassari het barre bestaan van vier generaties vrouwen in een geïsoleerd gehucht in het noordoosten van Marokko. Ze leven temidden van gortdroge zandwoestenijen, zonder elektriciteit of drinkwater. Wanhopig wachten ze op de terugkeer van hun clandestien geëmigreerde mannen, die in Europa op zoek zijn naar werk en een beter leven. Ook Zeinab (Mounia Osfour) moet het alleen rooien als haar gloednieuwe echtgenoot na hun huwelijksnacht naar Europa vertrekt. Ze blijkt zwanger en laat het kind in haar buik inslapen tot haar man is teruggekeerd. De tijd verstrijkt, maar op een enkele weinig opbeurende videobrief na wordt er niets van de mannen vernomen.
“Het laten slapen van de foetus is een maatschappelijk ritueel dat men vandaag de dag overal in de landelijke gebieden in de Maghreb terugvindt”, verklaart de in Brussel woonachtige Marokkaanse cineaste Yasmine Kassari. In _L’Enfant endormi leent de ingeslapen foetus zich als een metafoor voor problemen en onvervulde verlangens, die, samen met de ongeboren baby, in slaap worden gewiegd tot in betere tijden.
Kassari’s eerste speelfilm bleef niet onopgemerkt. De film won 37 prijzen op internationale festivals, waaronder de CICAE-prijs voor de beste Europese film op het filmfestival van Venetië (2004) en de publieksprijs op het Festival International du Film Francophone (FIFF) in Namen (2004). Op het filmfestival van Freiburg 2005 sleepte L’Enfant endormi de juryprijs en de FIPRESCI-prijs van de internationale filmkritiek in de wacht.
Kies tijdstip
- Film
De in Brussel wonende Marokkaanse cineaste Yasmine Kassari maakte een tijdloze, in het hedendaagse Marokko spelende parabel over het geïsoleerde bestaan van vrouwen op het dorre Marokkaanse platteland.
In de Maghreb heerst een aloud geloof in de ‘raged’, ‘het kind dat inslaapt in de buik van de moeder’. Volgens dit geloof kan met ‘witte magie’ de groei van een foetus gepauzeerd worden. De geboorte wordt zo uitgesteld.
In L’Enfant endormi schetst Yasmine Kassari het barre bestaan van vier generaties vrouwen in een geïsoleerd gehucht in het noordoosten van Marokko. Ze leven temidden van gortdroge zandwoestenijen, zonder elektriciteit of drinkwater. Wanhopig wachten ze op de terugkeer van hun clandestien geëmigreerde mannen, die in Europa op zoek zijn naar werk en een beter leven. Ook Zeinab (Mounia Osfour) moet het alleen rooien als haar gloednieuwe echtgenoot na hun huwelijksnacht naar Europa vertrekt. Ze blijkt zwanger en laat het kind in haar buik inslapen tot haar man is teruggekeerd. De tijd verstrijkt, maar op een enkele weinig opbeurende videobrief na wordt er niets van de mannen vernomen.
“Het laten slapen van de foetus is een maatschappelijk ritueel dat men vandaag de dag overal in de landelijke gebieden in de Maghreb terugvindt”, verklaart de in Brussel woonachtige Marokkaanse cineaste Yasmine Kassari. In _L’Enfant endormi leent de ingeslapen foetus zich als een metafoor voor problemen en onvervulde verlangens, die, samen met de ongeboren baby, in slaap worden gewiegd tot in betere tijden.
Kassari’s eerste speelfilm bleef niet onopgemerkt. De film won 37 prijzen op internationale festivals, waaronder de CICAE-prijs voor de beste Europese film op het filmfestival van Venetië (2004) en de publieksprijs op het Festival International du Film Francophone (FIFF) in Namen (2004). Op het filmfestival van Freiburg 2005 sleepte L’Enfant endormi de juryprijs en de FIPRESCI-prijs van de internationale filmkritiek in de wacht.
Met: Rachida Brakni, Mounia Osfour en Nermine Elhaggar.
Kijk voor een recensie en de trailer op Cinema.nl
Of voor een recensie op Filmkrant.nl
