Lola
Een verhaal over jongeren vanuit het perspectief van twee grootmoeders (lola is Tagalog voor ‘oma’).
Twee oudere vrouwen verschijnen beiden op het politiebureau: de één om het lichaam van haar vermoorde kleinzoon te identificeren, de ander om in de politiecel haar kleinzoon te bezoeken, die voor de moord is opgepakt. Voor woede of verdriet is geen plaats in het leven van de twee straatarme vrouwen: zij worden volledig opgeslokt door de praktische en financiële consequenties van het delict. De grootmoeder van de vermoorde Arnold moet een overlijdenscertificaat loskrijgen en het verzekeringsgeld van zijn werkgever innen om een kist te kunnen kopen. De grootmoeder van Mateo moet in de straten van Manila het geld bij elkaar zien te verdienen voor het betalen van de borgtocht van haar kleinzoon.
Lola toont in grofkorrelige, quasi-documentaire beelden het harde leven van de stedelijke onderklasse. Mendoza’s materialistische perspectief op een ernstige misdaad als deze onderstreept dat een moreel oordeel een luxe is die veel mensen zich niet kunnen veroorloven.
Lola werd genomineerd voor de Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië.
Volkskrant **** (vier sterren)
Lola laat zich gemakkelijk opvatten als een metaforische kijk op de rotte Filipijnse samenleving. Maar voor zo’n symbolische interpretatie is Lola, met zijn claustrofobische dwaaltochten, een te zinnelijke, overrompelende ervaring. Ook de verweerde heldinnen, vertolkt door twee veteranen van de Filipijnse cinema, zijn te sterk en levensecht om zich zomaar als metaforen in te laten lijven.
NRC Handelsblad **** (vier sterren)
Lola is een ontroerende hommage aan de moeders en oma’s die in de matriarchale Filippijnen alles regelen. En een droef commentaar op armoede die elke moraal erodeert, alles reduceert tot een transactie.
Kies tijdstip
- Film
Een verhaal over jongeren vanuit het perspectief van twee grootmoeders (lola is Tagalog voor ‘oma’).
Twee oudere vrouwen verschijnen beiden op het politiebureau: de één om het lichaam van haar vermoorde kleinzoon te identificeren, de ander om in de politiecel haar kleinzoon te bezoeken, die voor de moord is opgepakt. Voor woede of verdriet is geen plaats in het leven van de twee straatarme vrouwen: zij worden volledig opgeslokt door de praktische en financiële consequenties van het delict. De grootmoeder van de vermoorde Arnold moet een overlijdenscertificaat loskrijgen en het verzekeringsgeld van zijn werkgever innen om een kist te kunnen kopen. De grootmoeder van Mateo moet in de straten van Manila het geld bij elkaar zien te verdienen voor het betalen van de borgtocht van haar kleinzoon.
Lola toont in grofkorrelige, quasi-documentaire beelden het harde leven van de stedelijke onderklasse. Mendoza’s materialistische perspectief op een ernstige misdaad als deze onderstreept dat een moreel oordeel een luxe is die veel mensen zich niet kunnen veroorloven.
Lola werd genomineerd voor de Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië.
Volkskrant **** (vier sterren)
Lola laat zich gemakkelijk opvatten als een metaforische kijk op de rotte Filipijnse samenleving. Maar voor zo’n symbolische interpretatie is Lola, met zijn claustrofobische dwaaltochten, een te zinnelijke, overrompelende ervaring. Ook de verweerde heldinnen, vertolkt door twee veteranen van de Filipijnse cinema, zijn te sterk en levensecht om zich zomaar als metaforen in te laten lijven.
NRC Handelsblad **** (vier sterren)
Lola is een ontroerende hommage aan de moeders en oma’s die in de matriarchale Filippijnen alles regelen. En een droef commentaar op armoede die elke moraal erodeert, alles reduceert tot een transactie.
