Niezogekdapoeziezo-slechverkoopt

Monk presenteert een nieuwe voorstelling, luchtigjes geïnspireerd op het toneelstuk Mercedes van Thomas Brasch. Ontdaan van alle elementen van de vorige eeuw, geheel herschreven naar de huidige fonkelende, prachtige, rijke, mystieke, vooruitstrevende nieuwe tijd.

Hiervoor gaat Monk de samenwerking aan met Ton Kas en Willem de Wolf. Deze twee theatermakers van naam en faam vormen vanaf de vroege jaren tachtig het gezelschap Kas & de Wolf. Samen maken zij tegendraadse, provocerende en humoristische voorstellingen met een felle sneer naar de bedrijfsmatige tendensen in het Nederlands toneel.

In Niezogekdapoeziezoslechverkoopt gaapt er een kloof van hier tot Tokio tussen de werelden van enerzijds Pi en Exo (codewoorden slettebak en autobrand) en Wigo (codewoorden new economy en autopech). Wat je noemt een hyperactuele setting, omdat het minimaal denkwerk vereist om er onze eigen trotse natie in te herkennen. De hele rotzooi komt voorbij, inclusief al het boeiends dat ons eventueel nog te wachten staat.

Het is dat Pi en Exo zo ordinair zijn, want thematisch hadden ze naadloos in de mooie traditie van de inmiddels leeggebloede oudejaarsconference gepast. In deze toneelrealiteit is het woord empathie echter allang uit de Dikke van Dale geflikkerd vanwege de kijkcijfers. Zo gewoon kan toneel tegenwoordig zijn – zodra het met z’n tijd meegaat.

“zekerwete. kijkzenou die twee die Pi type kijkekijkenietkope jonge pimp vuile sloerie endie Exo meer richting autobrandgebeure misschien houweze stiekum van mekaar hebbeze ook bonnie en clyde gezien hebbeze planne metdie ouwe hepdie Pi ’n wape gaanze die ouwe omlegge end’r metdie wage vandoor een daad stelle hard leve jong sterve metde hele luchtmobielebrigade achter hun reetaan.”