Obaba

Van bepaalde plekken op aarde is de aantrekkingskracht lastig in woorden uit te drukken. De reden waarom een individu precies daar op een zeker moment blijft hangen, blijkt moeilijk te verklaren.

In Montxo Armendáriz’ Obaba onderneemt studente Lurdes een tocht naar het afgelegen Obaba-gebied in de Pyreneeën. Daar wil zij voor een videoproject het leven van de dorpsbewoners vastleggen. Mede door haar ontmoeting met Miguel, de zoon van een oudere lerares, raakt Lurdes gefascineerd door de dorpsgeschiedenis. Wat begon als een vast omlijnd plan, wordt voor de jonge vrouw uit de grote stad gaandeweg tot een associatieve ontdekkingstocht naar het verleden en haar eigen levensbestemming.

Als complexe raamvertelling is Obaba door en door Zuid-Europees: diep in lokale historie geworteld, melancholisch van toon en nooit eenduidig. Ogenschijnlijk is de film gefragmenteerd, maar langzaam maar zeker wordt de samenhang tussen de personages helder en het verband tussen het nu en het verleden blootgelegd. Daarin speelt het toeval en de subjectiviteit van herinneringen een beslissende rol.

Regisseur Montxo Armendáriz, die eerder het mooie Secretos del corazón maakte, filmt op een bijna magisch-realistische wijze hoe de zoekende Lurdes met het onderwerp van haar reportage verweven raakt. Iedere dorpeling blijkt een verhaal. Elke locatie reikt de protagoniste stukjes verleden aan die lang onaangeroerd zijn geweest.