Still the Water
Still the Water van de veelvuldig bekroonde Japanse regisseur Naomi Kawase (The Mourning Forest) draaide in de competitie van het Filmfestival van Cannes en ging in Rotterdam in première tijdens het Camera Japan Festival 2014.
Tijdens een traditionele dansavond bij volle maan op het subtropische Japanse eiland Amami-Oshima, ontdekt de zestienjarige Kaito een dode man in zee. Kaito, die toch al niet van de zee hield, is nu nog banger voor het water geworden.
Zijn schoolvriendinnetje Kyoko, die dol is op zwemmen, snapt hier niets van. Niettemin trekken de twee steeds dichter naar elkaar toe en worden zeverliefd op elkaar.
Terwijl de relatie van Kaito en zijn gescheiden moeder verslechterd, worstelt Kyoko met het feit dat haar zieke moeder Isa op sterven ligt. Isa is sjamaan en staat in nauw contact met de goden.
Kyoko begrijpt niet dat de goden juist háár moeten afpakken.
Samen worden Kaito en Kyoko langzaamaan volwassen, ze ervaren de onderling verweven cycli van leven, dood en liefde.
Kawase, één van Japans voornaamste regisseurs, heeft een krachtige film gemaakt over leven, liefde en het omgaan met verlies, met prachtige beelden en een sterke symboliek. Zelf noemt ze Still the Water haar ‘meesterwerk’.
★★★★ NRC Handelsblad
“Beeldschone natuur… Sterke acteurs… authentieke couleur locale.”
★★★★ de Telegraaf
“Regisseuse Naomi Kawase [zet] hechte familiebanden en een opbloeiende tiennerromance op een prachtig tedere manier neer”
“Een van de mooiste sterfscènes ooit”
“Het zijn de fijngevoelige, intieme momenten die Still the Water zijn kracht meegeven”
★★★★ Trouw
“Zelden zo’n ontroerende sterfscène gezien”
“Kan de dood zo mooi zijn?”
“Overweldigende Japanse natuur”
Kies tijdstip
- Film
Still the Water van de veelvuldig bekroonde Japanse regisseur Naomi Kawase (The Mourning Forest) draaide in de competitie van het Filmfestival van Cannes en ging in Rotterdam in première tijdens het Camera Japan Festival 2014.
Tijdens een traditionele dansavond bij volle maan op het subtropische Japanse eiland Amami-Oshima, ontdekt de zestienjarige Kaito een dode man in zee. Kaito, die toch al niet van de zee hield, is nu nog banger voor het water geworden.
Zijn schoolvriendinnetje Kyoko, die dol is op zwemmen, snapt hier niets van. Niettemin trekken de twee steeds dichter naar elkaar toe en worden zeverliefd op elkaar.
Terwijl de relatie van Kaito en zijn gescheiden moeder verslechterd, worstelt Kyoko met het feit dat haar zieke moeder Isa op sterven ligt. Isa is sjamaan en staat in nauw contact met de goden.
Kyoko begrijpt niet dat de goden juist háár moeten afpakken.
Samen worden Kaito en Kyoko langzaamaan volwassen, ze ervaren de onderling verweven cycli van leven, dood en liefde.
Kawase, één van Japans voornaamste regisseurs, heeft een krachtige film gemaakt over leven, liefde en het omgaan met verlies, met prachtige beelden en een sterke symboliek. Zelf noemt ze Still the Water haar ‘meesterwerk’.
★★★★ NRC Handelsblad
“Beeldschone natuur… Sterke acteurs… authentieke couleur locale.”
★★★★ de Telegraaf
“Regisseuse Naomi Kawase [zet] hechte familiebanden en een opbloeiende tiennerromance op een prachtig tedere manier neer”
“Een van de mooiste sterfscènes ooit”
“Het zijn de fijngevoelige, intieme momenten die Still the Water zijn kracht meegeven”
★★★★ Trouw
“Zelden zo’n ontroerende sterfscène gezien”
“Kan de dood zo mooi zijn?”
“Overweldigende Japanse natuur”
