The Man at the Piano
The Man at the Piano is een muziektheatervoorstelling in het kader van de Operadagen Rotterdam (ODR). De voorstelling is geïnspireerd op het leven van de geniale jazzpianist Bud Powell en zijn vriend Francis Paudras. Met composities van Paul M. van Brugge, cinematografie van de hand van Sonia Herman Dolz en een libretto van Dave Schwab levert Lantaren/Venster een bijdrage aan de ODR, een evenement dat het multidisciplinaire karakter van L/V weerspiegelt.
We zien twee mannen en een piano. De één een geniaal pianist, de ander, een zanger, volledig in de schaduw van zijn vriend. Gaandeweg krijgen we zicht op de tragiek van de man en zijn piano. Geniaal in zijn muziek, maar in het dagelijks leven een psychisch wrak.
Een kameropera over vriendschap en het escapisme van de man. Over hoe mannen omgaan met verdriet en pijn. Over hoe ze elkaar in evenwicht houden en over hun pogingen om lijden om te zetten in loutering. Paudras zag het grote talent van Powell. Maar ook zijn onvermogen om zijn leven op orde te brengen. Paudras over Powell: “His music alone is the proof of his great lucidity.”
In The Man at the Piano komen film, muziek en theater samen. Componist Paul M. van Brugge dook in de muziek van Powell en creëerde nieuw werk dat zich beweegt tussen jazz, filmmuziek en hedendaagse klassieke muziek. De muziek gaat een bijzondere wisselwerking aan met de filmbeelden van Sonia Herman Dolz.
De twee vrienden worden vertolkt door acteur/zanger Dennis Rudge en klassiek geschoold zanger en tevens acteur Marc Pantus. Twee mannen die het publiek rechtstreeks aanspreken.
–macro:youtube:FDXtVsY7lfM–
Bud Powell was hét grote voorbeeld voor onder andere Thelonius Monk, Herbie Hancock en Keith Jarrett. Een genie dat het dagelijks leven niet aan kon en vluchtte in zijn muziek, in drugs en in drank. Hij werd omringd door mensen die verantwoordelijk waren voor zijn lijden, en door anderen die hem uit zijn lijden probeerden te verlossen. De voorstelling laat de verschillende fasen zien van zijn state of mind.
Rond The Man at the Piano wordt er een speciaal filmprogramma vertoond met films van Sonia Herman Dolz en films met muziek van Paul M. van Brugge.
Kies tijdstip
The Man at the Piano is een muziektheatervoorstelling in het kader van de Operadagen Rotterdam (ODR). De voorstelling is geïnspireerd op het leven van de geniale jazzpianist Bud Powell en zijn vriend Francis Paudras. Met composities van Paul M. van Brugge, cinematografie van de hand van Sonia Herman Dolz en een libretto van Dave Schwab levert Lantaren/Venster een bijdrage aan de ODR, een evenement dat het multidisciplinaire karakter van L/V weerspiegelt.
We zien twee mannen en een piano. De één een geniaal pianist, de ander, een zanger, volledig in de schaduw van zijn vriend. Gaandeweg krijgen we zicht op de tragiek van de man en zijn piano. Geniaal in zijn muziek, maar in het dagelijks leven een psychisch wrak.
Een kameropera over vriendschap en het escapisme van de man. Over hoe mannen omgaan met verdriet en pijn. Over hoe ze elkaar in evenwicht houden en over hun pogingen om lijden om te zetten in loutering. Paudras zag het grote talent van Powell. Maar ook zijn onvermogen om zijn leven op orde te brengen. Paudras over Powell: “His music alone is the proof of his great lucidity.”
In The Man at the Piano komen film, muziek en theater samen. Componist Paul M. van Brugge dook in de muziek van Powell en creëerde nieuw werk dat zich beweegt tussen jazz, filmmuziek en hedendaagse klassieke muziek. De muziek gaat een bijzondere wisselwerking aan met de filmbeelden van Sonia Herman Dolz.
De twee vrienden worden vertolkt door acteur/zanger Dennis Rudge en klassiek geschoold zanger en tevens acteur Marc Pantus. Twee mannen die het publiek rechtstreeks aanspreken.
–macro:youtube:FDXtVsY7lfM–
Bud Powell was hét grote voorbeeld voor onder andere Thelonius Monk, Herbie Hancock en Keith Jarrett. Een genie dat het dagelijks leven niet aan kon en vluchtte in zijn muziek, in drugs en in drank. Hij werd omringd door mensen die verantwoordelijk waren voor zijn lijden, en door anderen die hem uit zijn lijden probeerden te verlossen. De voorstelling laat de verschillende fasen zien van zijn state of mind.
Rond The Man at the Piano wordt er een speciaal filmprogramma vertoond met films van Sonia Herman Dolz en films met muziek van Paul M. van Brugge.
Compositie/concept: Paul M. van Brugge
Tekst/libretto: Dave Schwab
Cinematografie: Sonia Herman Dolz
Regie: Sonia Herman Dolz en Dave Schwab
Spel/zang: Dennis Rudge en Marc Pantus
Decor: Quirijn Smits
Dramaturgie: Hans Timmerman
Lichtontwerp: Sonia Herman Dolz
Productie film: Paul Hosek
The Man at the Piano is geproduceerd voor Operadagen Rotterdam door L/V Producties en CIMUTH.
Bekijk scènefoto's gemaakt door Hajo Piebenga.
The man at the piano plays a song he didn't write
sings words that aren't his
upon a piano he doesn't own
While people at tables eat, drink and talk
the man at the piano finishes to no applause,
then begins to play a new song he didn't write
begins to sing words that aren't his
upon a piano that isn't his
and as the people at the tables continue to eat, drink and talk
- when he finishes to no applause -
he announces over the mike that he's going to take
a ten-minute break.
He goes back to the men's room, enters a toilet booth,
bolts the door, sits down, pulls out a joint, lights up.
he's glad he's not at the piano
and the people at the tables - eating, drinking and talking -
are glad he isn't there either.
This is the way it goes almost everywhere
with everybody and everything
as, fiercefully in the hinterlands,
the black slum burns
Charles Bukowski
