The Mourning Forest
De hoofdpersonen van The Mourning Forest zijn beide door het verlies van een naaste getekend: de verwarde grijsaard Shigeki (Shigeki Uda) is weduwnaar en zijn jonge begeleidster Machiko (Machiko Ono) verloor haar kind en is gescheiden. Tijdens een uitje stranden de twee met autopech in een sprookjesachtig, smaragdgroen bos. Twee dagen lang dolen ze door het bos, een tocht die voor hen beiden een rouwproces kan helpen afsluiten.
Met veel gevoel voor schoonheid en compositie brengt Naomi Kawase het groene landschap rond haar geboorteplaats Nara in beeld. De natuur staat symbool voor de gemoedstoestand van de personages, die, op de voet gevolgd door een licht bewegende camera, stilzwijgend een rouwproces doorlopen.
“Het woud is een metafoor voor het leven”, zegt Kawase. “We zijn allemaal mensen die dolen, wat verloren zijn. Maar het is ook een plaats waar men zich kan (her)oriënteren. (…) Zelfs wanneer we ons verloren voelen, zijn er merktekens: de bomen, de natuur.”
Kawases ingetogen en subtiele regie overtuigde de internationale jury van het filmfestival van Cannes, die The Mourning Forest in 2007 de Grote Juryprijs toekende.
Kies tijdstip
- Film
De hoofdpersonen van The Mourning Forest zijn beide door het verlies van een naaste getekend: de verwarde grijsaard Shigeki (Shigeki Uda) is weduwnaar en zijn jonge begeleidster Machiko (Machiko Ono) verloor haar kind en is gescheiden. Tijdens een uitje stranden de twee met autopech in een sprookjesachtig, smaragdgroen bos. Twee dagen lang dolen ze door het bos, een tocht die voor hen beiden een rouwproces kan helpen afsluiten.
Met veel gevoel voor schoonheid en compositie brengt Naomi Kawase het groene landschap rond haar geboorteplaats Nara in beeld. De natuur staat symbool voor de gemoedstoestand van de personages, die, op de voet gevolgd door een licht bewegende camera, stilzwijgend een rouwproces doorlopen.
“Het woud is een metafoor voor het leven”, zegt Kawase. “We zijn allemaal mensen die dolen, wat verloren zijn. Maar het is ook een plaats waar men zich kan (her)oriënteren. (…) Zelfs wanneer we ons verloren voelen, zijn er merktekens: de bomen, de natuur.”
Kawases ingetogen en subtiele regie overtuigde de internationale jury van het filmfestival van Cannes, die The Mourning Forest in 2007 de Grote Juryprijs toekende.
