The Red Chapel
Op zoek naar de lach in Noord-Korea. The Red Chapel, is het verslag van een bizarre expeditie. De Deense komieken Jacob en Simon werden in Korea geboren en als kind geadopteerd, ze krijgen samen met hun ‘manager’ Mads Brügger toestemming om in het kader van culturele uitwisseling een variéténummer op te voeren in Pyongyang. Om het voor de Noord-Koreanen nog ingewikkelder te maken: Jacob is spastisch. Het foppen van de propagandamachine blijkt toch minder eenvoudig dan gedacht…
“Al onze video-opnamen worden zorgvuldig geïnspecteerd door de censuur”, waarschuwt regisseur Brügger ons, terwijl hij net doet of hij het handboek ‘On the Art of Cinema’ van de geliefde leider Kim Jung-Il bestudeert. Alleen Jacob kan zeggen wat hij wil, want zijn spastische Deens zullen ze vast niet begrijpen. In de voice-over kan Brügger zijn bedoelingen uit de doeken doen, ons wijzen op de zwarte kanten van dit regime en zijn interpretatie geven van de tranen bij het monument van Kim Il-Sung. “Komedie is de achilleshiel van de dictatuur”, vermoedt hij, maar dan kent hij de Noord-Koreanen nog niet. Zonder dat de onthutste Denen er veel aan kunnen doen, worden ze ingezet voor propagandadoeleinden en geeft een Noord-Koreaanse regisseur hun voorstelling een andere draai. Intussen blijkt hun onafscheidelijke gids Mevrouw Pak oprecht moederlijke gevoelens voor Jacob te koesteren.
The Red Chapel werd vertoond tijdens het IDFA 2009 en werd op het Sundance Film Festival bekroond met de World Cinema Jury Prize Documentary 2010.
Kies tijdstip
- filmspecial
Op zoek naar de lach in Noord-Korea. The Red Chapel, is het verslag van een bizarre expeditie. De Deense komieken Jacob en Simon werden in Korea geboren en als kind geadopteerd, ze krijgen samen met hun ‘manager’ Mads Brügger toestemming om in het kader van culturele uitwisseling een variéténummer op te voeren in Pyongyang. Om het voor de Noord-Koreanen nog ingewikkelder te maken: Jacob is spastisch. Het foppen van de propagandamachine blijkt toch minder eenvoudig dan gedacht…
“Al onze video-opnamen worden zorgvuldig geïnspecteerd door de censuur”, waarschuwt regisseur Brügger ons, terwijl hij net doet of hij het handboek ‘On the Art of Cinema’ van de geliefde leider Kim Jung-Il bestudeert. Alleen Jacob kan zeggen wat hij wil, want zijn spastische Deens zullen ze vast niet begrijpen. In de voice-over kan Brügger zijn bedoelingen uit de doeken doen, ons wijzen op de zwarte kanten van dit regime en zijn interpretatie geven van de tranen bij het monument van Kim Il-Sung. “Komedie is de achilleshiel van de dictatuur”, vermoedt hij, maar dan kent hij de Noord-Koreanen nog niet. Zonder dat de onthutste Denen er veel aan kunnen doen, worden ze ingezet voor propagandadoeleinden en geeft een Noord-Koreaanse regisseur hun voorstelling een andere draai. Intussen blijkt hun onafscheidelijke gids Mevrouw Pak oprecht moederlijke gevoelens voor Jacob te koesteren.
The Red Chapel werd vertoond tijdens het IDFA 2009 en werd op het Sundance Film Festival bekroond met de World Cinema Jury Prize Documentary 2010.
