Thoughts Unsaid Then Forgotten
Bruno Listopads nieuwe voorstelling Thoughts unsaid then forgotten is geïnspireerd op het oeuvre van Bas Jan Ader, een van de opmerkelijkste Nederlandse kunstenaars van de zeventiger jaren. Diens werk wordt gekenmerkt door de combinatie van een koele, haast documentaire stijl en een emotionele poëtica.
De van oorsprong Portugese choreograaf Bruno Listopad ontwikkelt al sinds 1998 zijn bewegingstaal en positie als choreograaf in Nederland. In de performance Thoughts unsaid, then forgotten gaat hij verder op zoek naar wat voor hem de essentie van dans en theater is. Het is geen onbekend fenomeen: de schilder die zijn metier onder de loep neemt of de filmregisseur die film als medium in beelden probeert te vangen. Een voorstelling als een beschouwing over het kunstenaarsschap van de choreograaf en de danser. In Thoughts unsaid, then forgotten gaat het over de achterkant van de danspraktijk en wordt de dans in ironiserende reflecties gevangen.
In Thoughts unsaid then forgotten onderzoekt Listopad:
* De verwijzing naar zichzelf: drie performers benutten fictie en het idee van een ‘ik’ bij hun poging om het wezen van het creatieve proces van commentaar te voorzien.
* Communicatie: drie performers bevragen op een formele en informele manier de opvatting dat het de rol van de kunstenaar is om ’te communiceren’.
* Nonsens: drie performers belichamen op verschillende manieren het archetype van de Dwaas, om de grenzen van spraak, acceptabel gedrag en wat logisch is te testen, en deze grenzen op te rekken naar een punt waarop zij mogelijkerwijs zullen desintegreren.
* Stijl: drie performers stellen vragen bij de alom geaccepteerde conventie dat een kunstenaar zijn eigen unieke signatuur moet hebben en dat het werk van de kunstenaar deel uitmaakt van een oeuvre dat op zichzelf staat.
* Natuurkunde: “Alles valt” (Bas Jan Ader). Drie performers geven zich over aan de onontkoombare macht van de zwaartekracht en de eindigheid van het bestaan, door gebruik te maken van performatieve mechanismen als mislukking en herhaling.
Listopad is zeker geen onbekende voor het dansminnend publiek van L/V. In een vroeg stadium van zijn (inmiddels imposante) carrière bewees hij zijn choreografisch talent met Extrasensory (1999), een L/V Productie. Het belang van Listopad voor de moderne dans in Nederland is significant, hij mag dan ook worden beschouwd als een van Neerlands meest prominente choreografen.
De voorstelling is gedeeltelijk Engels gesproken.
Kies tijdstip
- dans
Bruno Listopads nieuwe voorstelling Thoughts unsaid then forgotten is geïnspireerd op het oeuvre van Bas Jan Ader, een van de opmerkelijkste Nederlandse kunstenaars van de zeventiger jaren. Diens werk wordt gekenmerkt door de combinatie van een koele, haast documentaire stijl en een emotionele poëtica.
De van oorsprong Portugese choreograaf Bruno Listopad ontwikkelt al sinds 1998 zijn bewegingstaal en positie als choreograaf in Nederland. In de performance Thoughts unsaid, then forgotten gaat hij verder op zoek naar wat voor hem de essentie van dans en theater is. Het is geen onbekend fenomeen: de schilder die zijn metier onder de loep neemt of de filmregisseur die film als medium in beelden probeert te vangen. Een voorstelling als een beschouwing over het kunstenaarsschap van de choreograaf en de danser. In Thoughts unsaid, then forgotten gaat het over de achterkant van de danspraktijk en wordt de dans in ironiserende reflecties gevangen.
In Thoughts unsaid then forgotten onderzoekt Listopad:
* De verwijzing naar zichzelf: drie performers benutten fictie en het idee van een ‘ik’ bij hun poging om het wezen van het creatieve proces van commentaar te voorzien.
* Communicatie: drie performers bevragen op een formele en informele manier de opvatting dat het de rol van de kunstenaar is om ’te communiceren’.
* Nonsens: drie performers belichamen op verschillende manieren het archetype van de Dwaas, om de grenzen van spraak, acceptabel gedrag en wat logisch is te testen, en deze grenzen op te rekken naar een punt waarop zij mogelijkerwijs zullen desintegreren.
* Stijl: drie performers stellen vragen bij de alom geaccepteerde conventie dat een kunstenaar zijn eigen unieke signatuur moet hebben en dat het werk van de kunstenaar deel uitmaakt van een oeuvre dat op zichzelf staat.
* Natuurkunde: “Alles valt” (Bas Jan Ader). Drie performers geven zich over aan de onontkoombare macht van de zwaartekracht en de eindigheid van het bestaan, door gebruik te maken van performatieve mechanismen als mislukking en herhaling.
Listopad is zeker geen onbekende voor het dansminnend publiek van L/V. In een vroeg stadium van zijn (inmiddels imposante) carrière bewees hij zijn choreografisch talent met Extrasensory (1999), een L/V Productie. Het belang van Listopad voor de moderne dans in Nederland is significant, hij mag dan ook worden beschouwd als een van Neerlands meest prominente choreografen.
De voorstelling is gedeeltelijk Engels gesproken.
Concept: Bruno Listopad
Choreografie en tekst: Bruno Listopad i.s.m. de performers Aleksandra Maciejewska, Amaranta Velarde González en Angelina Deck
Muziek: Dirk Haubrich
Decorontwerp: Edwin Kolpa
Lichtontwerp: Bas Vissers, Edwin Kolpa en Bruno Listopad
Lees de recensie van De Volkskrant
