Three Times
Schitterend drieluik over de liefde. Drie liefdesverhalen, drie tijdsvakken (1911, 1966 en 2005) en twee acteurs. Hoe verschillend ervaren we de liefde in maatschappelijk verschillende tijden?
Het eerste deel, Een tijd voor liefde, is gesitueerd in de jaren zestig, met als locatie een biljartcafé. Het middendeel Een tijd voor vrijheid speelt in de jaren tien en is uitgevoerd als zwijgende film met tussentitels. Een tijd voor de jeugd, het derde deel, is gesitueerd in het heden. Elk deel heeft zijn eigen sfeer, die bepaald wordt door het licht en de muziek. Wat telkens terugkomt is een onvervuld verlangen naar de liefde, het zoeken naar geluk en het beklemmende gevoel dat die zoektocht zelden tot een gelukkig makend resultaat leidt.
“De liefde is de constante, de spil van dit kleine filmische universum. En het zijn nu eens de sociale codes, dan weer de historische omstandigheden die maken dat de liefde zichzelf niet kan vervullen. Gespiegeld in de blik van de moderne toeschouwer is er natuurlijk ook steeds die andere vraag: is het wel de buitenwereld, zijn het wel de anderen, die het verloop van de liefde bepalen? Mede daarom is het tussendeel waarin het gaat om de grote verwantschap tussen courtisane Ah Mei en vrijheidsstrijder Chang zo schrijnend mooi. Ze kunnen ieder op hun kleine eiland nog zo revolutionair en vrijdenkend zijn, maar het komt geen moment in ze op om die vermogens in te zetten om de maatschappelijke barrières tussen henzelf (en in zichzelf!) te slechten.” (de Filmkrant)
Kies tijdstip
- filmspecial
Schitterend drieluik over de liefde. Drie liefdesverhalen, drie tijdsvakken (1911, 1966 en 2005) en twee acteurs. Hoe verschillend ervaren we de liefde in maatschappelijk verschillende tijden?
Het eerste deel, Een tijd voor liefde, is gesitueerd in de jaren zestig, met als locatie een biljartcafé. Het middendeel Een tijd voor vrijheid speelt in de jaren tien en is uitgevoerd als zwijgende film met tussentitels. Een tijd voor de jeugd, het derde deel, is gesitueerd in het heden. Elk deel heeft zijn eigen sfeer, die bepaald wordt door het licht en de muziek. Wat telkens terugkomt is een onvervuld verlangen naar de liefde, het zoeken naar geluk en het beklemmende gevoel dat die zoektocht zelden tot een gelukkig makend resultaat leidt.
“De liefde is de constante, de spil van dit kleine filmische universum. En het zijn nu eens de sociale codes, dan weer de historische omstandigheden die maken dat de liefde zichzelf niet kan vervullen. Gespiegeld in de blik van de moderne toeschouwer is er natuurlijk ook steeds die andere vraag: is het wel de buitenwereld, zijn het wel de anderen, die het verloop van de liefde bepalen? Mede daarom is het tussendeel waarin het gaat om de grote verwantschap tussen courtisane Ah Mei en vrijheidsstrijder Chang zo schrijnend mooi. Ze kunnen ieder op hun kleine eiland nog zo revolutionair en vrijdenkend zijn, maar het komt geen moment in ze op om die vermogens in te zetten om de maatschappelijke barrières tussen henzelf (en in zichzelf!) te slechten.” (de Filmkrant)
