United 93

Indrukwekkend menselijk drama over de laatste uren van de passagiers en het personeel van vlucht United 93 van 11 september 2001. Het rampenvliegtuig waarvan de passagiers wisten wat hun te wachten stond en met de moed der wanhoop hun kapers probeerden te overmeesteren. Een plan dat slechts gedeeltelijk lukte.

9/11 is een begrip geworden. Zonder verdere aanduiding weet bijna iedereen in de wereld wat er mee bedoeld wordt. Op de ochtend van die dag zelf was er echter geen enkele reden om aan te nemen dat deze datum voor altijd in ons collectief geheugen gegrift zou worden.

We volgen de passagiers en het personeel van deze gedoemde vlucht vanaf het moment van inchecken. De slaperige passagiers die gelaten wachten in de rij voor de balie. Achteloos naast de jonge moslimmannen, die hun zenuwen nauwelijks in bedwang kunnen houden. Als na enige vertraging het vliegtuig vertrekt, zien we een stewardess die de passagiers op het hart drukt goed naar de gebruikelijke veiligheidsinstructies te luisteren. Niet wetend dat dit geen soelaas zal bieden. Of dat het de laatste keer zal zijn dat ze dit verhaaltje op zal dreunen. De passagiers settelen zich voor de vlucht, terwijl het personeel gezellig keuvelt over het gezinsleven en het doorslapen van de baby.

Alles wordt getoond in real-time en gefilmd met een handcamera, waardoor je het gevoel krijgt met de passagiers in het vliegtuig te zitten. En hoewel je weet hoe het verhaal zal eindigen, groeit de spanning en de irrationele hoop dat het allemaal anders zal lopen.

Regisseur Greengrass interviewde honderden betrokkenen. Hij bestudeerde talloze documenten en het rapport van de onafhankelijke 9/11 Commission. Vervolgens vroeg hij verkeersleiders en piloten om zichzelf te spelen, en koos daarnaast voor onbekende acteurs, merendeels uit de theaterwereld van New York.

Het resultaat is een indringende inkijk in een van gitzwartste momenten uit de recente geschiedenis.

‘Bijna vanzelfsprekend strekt Greengrass speurtocht naar de waarheid van de gebeurtenissen rond lijnvlucht ‘United 93′ zich ook uit naar de daders. In hun verwrongen idealisme kapen ze niet alleen het vliegtuig, maar ook hun geloof.’ (Eric Koch – De Telegraaf)

‘Wat Greengrass niet doet, is een dimensie geven aan de achtergrond van de terroristische aanslagen. De film sluit de bioscoopbezoeker op in de horror van de kaping, en laat hem ronddolen in de verschrikkelijke minuten tussen het inchecken en de crash.’ (Ronald Ockhuysen – De Volkskrant, Cinema.nl)