Familiar Touch

Sarah Friedland
Voorafgaand aan de film vertonen we een interview van 10 min. dat Eye Filmmuseum vorige maand had met regisseur Sarah Friedland.

Ruth (Kathleen Chalfant), een charmante, gepensioneerde kok, bereidt het ontbijt in haar zonnige keuken – een gerecht dat ze al talloze keren lijkt te hebben gemaakt. Toch beginnen kleine, raadselachtige foutjes haar vertrouwde routine te verstoren.

Wanneer haar zoon aanbelt om samen te dineren, ziet Ruth hem aan voor een aanbidder. Haar ‘date’ brengt haar naar een verpleeghuis, waarvan ze zich niet kan herinneren dat ze het ooit zelf heeft uitgekozen. Tussen de andere bewoners van de dementiezorg voelt Ruth zich verloren en ontworteld, overtuigd dat ze op een plek terecht is gekomen waar ze niet thuishoort. Gaandeweg leert ze echter de warmte en steun van de verzorgers te omarmen en (her)ontdekt ze manieren om te aarden in haar lichaam en omgeving – terwijl haar geest een geheel eigen reis maakt.

Deze coming-of-old-age van Sarah Friedland toont op een waardige, gevoelige en soms ook grappige manier wat er wél blijft wanneer je geheugen je in de steek laat. Familiar Touch werd op het Filmfestival van Venetië bekroond met maar liefst drie prijzen: Beste Debuut, Beste Regie en Beste Actrice.

‘Aftakeling is geen grootse tragedie in Familiar Touch – NRC (★★★★)

Deze voorstelling heeft al plaatsgevonden
  • Film
Verenigde Staten
2024
91’
Engels gesproken
Nederlands ondertiteld
AL
Voorafgaand aan de film vertonen we een interview van 10 min. dat Eye Filmmuseum vorige maand had met regisseur Sarah Friedland.

Ruth (Kathleen Chalfant), een charmante, gepensioneerde kok, bereidt het ontbijt in haar zonnige keuken – een gerecht dat ze al talloze keren lijkt te hebben gemaakt. Toch beginnen kleine, raadselachtige foutjes haar vertrouwde routine te verstoren.

Wanneer haar zoon aanbelt om samen te dineren, ziet Ruth hem aan voor een aanbidder. Haar ‘date’ brengt haar naar een verpleeghuis, waarvan ze zich niet kan herinneren dat ze het ooit zelf heeft uitgekozen. Tussen de andere bewoners van de dementiezorg voelt Ruth zich verloren en ontworteld, overtuigd dat ze op een plek terecht is gekomen waar ze niet thuishoort. Gaandeweg leert ze echter de warmte en steun van de verzorgers te omarmen en (her)ontdekt ze manieren om te aarden in haar lichaam en omgeving – terwijl haar geest een geheel eigen reis maakt.

Deze coming-of-old-age van Sarah Friedland toont op een waardige, gevoelige en soms ook grappige manier wat er wél blijft wanneer je geheugen je in de steek laat. Familiar Touch werd op het Filmfestival van Venetië bekroond met maar liefst drie prijzen: Beste Debuut, Beste Regie en Beste Actrice.

‘Aftakeling is geen grootse tragedie in Familiar Touch – NRC (★★★★)