Katalin Varga
Film is beeld plus geluid, en dat geldt in optima forma voor het opmerkelijke speelfilmdebuut van de Britse regisseur Peter Strickland.
Wanneer de echtgenoot van Katalin Varga erachter komt dat hun elfjarige zoon niet hem verwekt is, gooit hij hen beiden het huis uit. Samen met haar kind begint Katalin een tocht door de Roemeense Karpaten, op zoek naar de man die haar indertijd verkrachtte, de biologische vader van haar zoon. Deze reis heropent een sinister hoofdstuk uit haar verdrongen verleden.
Katalin Varga kenmerkt zich door afwisselende sferen, stijlen en genreverwijzingen: van pure gothic tot poëtische arthouse. Het waren Eraserhead van David Lynch en later Tarkovski die Strickland de liefde voor het vak bijbrachten, maar voor het uiterlijk van Katalin Varga liet hij zich voornamelijk inspireren door Sergej Paradzjanovs Shadow of our Ancestors (1964) en The Night of the Hunter van Charles Laughton (1955).
Strickland verving dialoog in zijn klassieke tragedie over eer en wraak grotendeels door geluid en muziek. Op het filmfestival van Berlijn kreeg Katalin Varga een Zilveren Beer voor het geluidsontwerp.
–macro:youtube:4I1R9KzEYdM–
Kies tijdstip
- Film
Film is beeld plus geluid, en dat geldt in optima forma voor het opmerkelijke speelfilmdebuut van de Britse regisseur Peter Strickland.
Wanneer de echtgenoot van Katalin Varga erachter komt dat hun elfjarige zoon niet hem verwekt is, gooit hij hen beiden het huis uit. Samen met haar kind begint Katalin een tocht door de Roemeense Karpaten, op zoek naar de man die haar indertijd verkrachtte, de biologische vader van haar zoon. Deze reis heropent een sinister hoofdstuk uit haar verdrongen verleden.
Katalin Varga kenmerkt zich door afwisselende sferen, stijlen en genreverwijzingen: van pure gothic tot poëtische arthouse. Het waren Eraserhead van David Lynch en later Tarkovski die Strickland de liefde voor het vak bijbrachten, maar voor het uiterlijk van Katalin Varga liet hij zich voornamelijk inspireren door Sergej Paradzjanovs Shadow of our Ancestors (1964) en The Night of the Hunter van Charles Laughton (1955).
Strickland verving dialoog in zijn klassieke tragedie over eer en wraak grotendeels door geluid en muziek. Op het filmfestival van Berlijn kreeg Katalin Varga een Zilveren Beer voor het geluidsontwerp.
–macro:youtube:4I1R9KzEYdM–
Lees de recensie van het NRC.
