La Grazia
Regisseur Paolo Sorrentino (La grande bellezza, Youth) is terug met zijn nieuwe, adembenemende film La Grazia waarin opnieuw een sterke hoofdrol is weggelegd voor Toni Servillo. Hij speelt een Italiaanse President, die in zijn laatste termijn nog een paar belangrijke beslissingen moet nemen terwijl hij ook het verlies van zijn vrouw een plek moet geven.
De ambtstermijn van president Mariano De Santis (Toni Servillo) loopt ten einde. In de galmende zalen van het presidentieel paleis leidt hij een eenzaam bestaan, rouwend om het verlies van zijn vrouw. Voor hij terugkeert naar het gewone leven moet De Santis beslissen over twee grote vraagstukken die nog voor hem liggen: gratieverzoeken van controversiële gevangenen en een euthanasiewet. Zijn morele bezwaren botsen op menselijke verlangens. Wat wordt zijn nalatenschap aan zijn geliefde Italië?
Sorrentino vangt de emoties van zijn hoofdpersonage in prachtige beelden en een opvallende soundtrack, waarbij Rome en zijn geschiedenis subtiel meespelen. De film opende het Filmfestival van Venetië, waar Servillo werd bekroond met de prijs voor Beste Acteur, en bevestigt Sorrentino als een van de grootste stemmen van de hedendaagse Italiaanse cinema.
★★★★ De Volkskrant – ‘Onder de beeldschone scènes schuilt een kalme melancholie die alles extra lading geeft’
Regisseur Paolo Sorrentino (La grande bellezza, Youth) is terug met zijn nieuwe, adembenemende film La Grazia waarin opnieuw een sterke hoofdrol is weggelegd voor Toni Servillo. Hij speelt een Italiaanse President, die in zijn laatste termijn nog een paar belangrijke beslissingen moet nemen terwijl hij ook het verlies van zijn vrouw een plek moet geven.
De ambtstermijn van president Mariano De Santis (Toni Servillo) loopt ten einde. In de galmende zalen van het presidentieel paleis leidt hij een eenzaam bestaan, rouwend om het verlies van zijn vrouw. Voor hij terugkeert naar het gewone leven moet De Santis beslissen over twee grote vraagstukken die nog voor hem liggen: gratieverzoeken van controversiële gevangenen en een euthanasiewet. Zijn morele bezwaren botsen op menselijke verlangens. Wat wordt zijn nalatenschap aan zijn geliefde Italië?
Sorrentino vangt de emoties van zijn hoofdpersonage in prachtige beelden en een opvallende soundtrack, waarbij Rome en zijn geschiedenis subtiel meespelen. De film opende het Filmfestival van Venetië, waar Servillo werd bekroond met de prijs voor Beste Acteur, en bevestigt Sorrentino als een van de grootste stemmen van de hedendaagse Italiaanse cinema.
★★★★ De Volkskrant – ‘Onder de beeldschone scènes schuilt een kalme melancholie die alles extra lading geeft’
