La silla

De stoel
Julio D. Wallovits

Opgewekt stept een blond meisje door de verlaten wijk van Barcelona. In een voice-over vertelt de hoofdpersoon vervolgens over hoe zijn huis hem vreemd is geworden. Die hoofdpersoon is kortweg ‘Él’, oftewel ‘Hij’. Een man die gedesillusioneerd is over zijn leven.

Él wil opnieuw beginnen en heeft obsessief zijn zinnen gezet op een Bauhaus-stoel, oplossing voor al zijn existentiële twijfels. Rond deze curieuze intrige houdt zich een groepje personages op van wie de motivaties en achtergrond raadselachtig zijn.

Fijnproevers met een voorliefde voor absurdistische vertellingen zullen in La silla aangenaam veel materie vinden om de grijze cellen mee te masseren. In deze farce creëert Julio D. Wallovits een sfeer die doet denken aan een theaterstuk van Samuel Beckett. Een sophisticated gevoel voor humor vergezelt de gesprekken en overpeinzingen waaruit het scenario in feite bestaat. Spartaans zijn de decors, hard als direct zonlicht is de belichting, vloeiend het camerawerk. Vervreemding lijkt hier het sleutelwoord. Het binnenstappen in deze wereld geschiedt op eigen risico.

Deze voorstelling heeft al plaatsgevonden
  • Film
2006
97’
Spaans gesproken
Engels ondertiteld

Opgewekt stept een blond meisje door de verlaten wijk van Barcelona. In een voice-over vertelt de hoofdpersoon vervolgens over hoe zijn huis hem vreemd is geworden. Die hoofdpersoon is kortweg ‘Él’, oftewel ‘Hij’. Een man die gedesillusioneerd is over zijn leven.

Él wil opnieuw beginnen en heeft obsessief zijn zinnen gezet op een Bauhaus-stoel, oplossing voor al zijn existentiële twijfels. Rond deze curieuze intrige houdt zich een groepje personages op van wie de motivaties en achtergrond raadselachtig zijn.

Fijnproevers met een voorliefde voor absurdistische vertellingen zullen in La silla aangenaam veel materie vinden om de grijze cellen mee te masseren. In deze farce creëert Julio D. Wallovits een sfeer die doet denken aan een theaterstuk van Samuel Beckett. Een sophisticated gevoel voor humor vergezelt de gesprekken en overpeinzingen waaruit het scenario in feite bestaat. Spartaans zijn de decors, hard als direct zonlicht is de belichting, vloeiend het camerawerk. Vervreemding lijkt hier het sleutelwoord. Het binnenstappen in deze wereld geschiedt op eigen risico.

Muziek: Glenn Gould, Astor Piazzolla
Met: Francesc Garrido, Ulises Dumont, Francesc Orella, Gonzalo Cunill, Alex Brendemühl e.a.

www.semana.melkweg.nl