Le bonheur
Agnès Varda

Asli Ozgen-Tuncer voltooide haar doctoraat aan de Amsterdam School for Cultural Analysis en doceert momenteel aan de afdeling Mediastudies van de Universiteit van Amsterdam. Haar onderzoeksinteresse liggen op de kruising van politiek van esthetiek, media geschiedschrijving en feministische interventies van geschiedenis en theorie.

Bij Roffa Mon Amour vertelt ze over feministisch activisme en de zoektocht van feministische filmmakers naar een nieuwe filmtaal, met de nadruk op Agnes Varda als feministisch-activistisch filmmaker die probeerde te experimenteren met een niet-patriarchale cinematografische esthetiek.

Le Bonheur

François (Jean-Claude Drouot), een jonge timmerman, deelt een idyllisch leven met zijn liefhebbende, mooie vrouw Thérèse (Claire Drouot). Samen hebben ze twee vreselijk schattige kinderen met wie ze graag uitstapjes maken naar de natuur. Maar zelfs het overvloedig bonheur – geluk – in zijn huwelijk, weerhoudt het François er niet van om een ​​affaire aan te gaan met de jonge Émilie (Marie-France Boyer) die hij tijdens een zakenreis ontmoet. ’s Middags bedrijft hij de liefde met haar en’ s nachts met zijn vrouw Thérèse. Hij geniet van zijn leven tot het uiterste en ervaart een niveau van geluk dat hij nooit eerder gevoeld heeft.

Toen haar tweede speelfilm Le Bonheur verscheen, beschreef Agnes Varda de film zelf als “Een mooi zomers stuk fruit met een worm erin.” Geschoten in een prachtig kleurenpalet van geel, groen en blauw – wat doet denken aan het werk van schilders als Van Gogh en Renoir – en badend in zonlicht bewees Le Bonheur een van Varda’s meest provocerende films te zijn. Ze castte Jean-Claude Drouot, die in die tijd een veelgeprezen acteur was, met zijn echte familie – zijn vrouw en twee kinderen – wat de film een ​​extra realistisch en tragisch gevoel geeft.

di 23 jul
  • 19:00
  • filmspecial
Frankrijk
1965
79’
Frans gesproken
Engels ondertiteld

Asli Ozgen-Tuncer voltooide haar doctoraat aan de Amsterdam School for Cultural Analysis en doceert momenteel aan de afdeling Mediastudies van de Universiteit van Amsterdam. Haar onderzoeksinteresse liggen op de kruising van politiek van esthetiek, media geschiedschrijving en feministische interventies van geschiedenis en theorie.

Bij Roffa Mon Amour vertelt ze over feministisch activisme en de zoektocht van feministische filmmakers naar een nieuwe filmtaal, met de nadruk op Agnes Varda als feministisch-activistisch filmmaker die probeerde te experimenteren met een niet-patriarchale cinematografische esthetiek.

Le Bonheur

François (Jean-Claude Drouot), een jonge timmerman, deelt een idyllisch leven met zijn liefhebbende, mooie vrouw Thérèse (Claire Drouot). Samen hebben ze twee vreselijk schattige kinderen met wie ze graag uitstapjes maken naar de natuur. Maar zelfs het overvloedig bonheur – geluk – in zijn huwelijk, weerhoudt het François er niet van om een ​​affaire aan te gaan met de jonge Émilie (Marie-France Boyer) die hij tijdens een zakenreis ontmoet. ’s Middags bedrijft hij de liefde met haar en’ s nachts met zijn vrouw Thérèse. Hij geniet van zijn leven tot het uiterste en ervaart een niveau van geluk dat hij nooit eerder gevoeld heeft.

Toen haar tweede speelfilm Le Bonheur verscheen, beschreef Agnes Varda de film zelf als “Een mooi zomers stuk fruit met een worm erin.” Geschoten in een prachtig kleurenpalet van geel, groen en blauw – wat doet denken aan het werk van schilders als Van Gogh en Renoir – en badend in zonlicht bewees Le Bonheur een van Varda’s meest provocerende films te zijn. Ze castte Jean-Claude Drouot, die in die tijd een veelgeprezen acteur was, met zijn echte familie – zijn vrouw en twee kinderen – wat de film een ​​extra realistisch en tragisch gevoel geeft.