Robert Doisneau: Through the Lens
Clémentine Deroudille

Le baiser de l’hôtel de ville: het is de titel van een foto uit 1950 van een verliefd koppeltje verwikkeld in een innige kus, gewoon midden op straat in Parijs. Het is een even iconisch als clichématig beeld van een romantisch  Parijs dat nooit bestaan heeft. Het maakte de fotograaf wereldberoemd: Robert Doisneau. Hierin schuilt een zekere ironie, want Doisneau (1912-1994) was juist helemaal niet geïnteresseerd in clichés. In zijn werk richtte hij zich vooral op de gewone, onopvallende mensen die je op straat tegenkomt, in de cafeetjes en op de markt – mensen die hij altijd met veel respect in beeld bracht.

Uiteraard komt De Kus voorbij, maar regisseur Clémentine Deroudille, Doisneaus kleindochter, wil allereerst laten zien wie haar grootvader was en wat hem bewoog. Aan de hand van zijn archief, foto’s en aantekeningen, maar ook gesprekken met direct betrokkenen, schetst zij een beeld van een bescheiden man die zichzelf altijd als buitenstaander beschouwde, net als veel van de mensen die hij fotografeerde.

Deze voorstelling is verlopen
  • filmspecial
Frankrijk
2018
83’
Frans gesproken
Engels ondertiteld

Le baiser de l’hôtel de ville: het is de titel van een foto uit 1950 van een verliefd koppeltje verwikkeld in een innige kus, gewoon midden op straat in Parijs. Het is een even iconisch als clichématig beeld van een romantisch  Parijs dat nooit bestaan heeft. Het maakte de fotograaf wereldberoemd: Robert Doisneau. Hierin schuilt een zekere ironie, want Doisneau (1912-1994) was juist helemaal niet geïnteresseerd in clichés. In zijn werk richtte hij zich vooral op de gewone, onopvallende mensen die je op straat tegenkomt, in de cafeetjes en op de markt – mensen die hij altijd met veel respect in beeld bracht.

Uiteraard komt De Kus voorbij, maar regisseur Clémentine Deroudille, Doisneaus kleindochter, wil allereerst laten zien wie haar grootvader was en wat hem bewoog. Aan de hand van zijn archief, foto’s en aantekeningen, maar ook gesprekken met direct betrokkenen, schetst zij een beeld van een bescheiden man die zichzelf altijd als buitenstaander beschouwde, net als veel van de mensen die hij fotografeerde.