Tri brata
Het dorpje waar de drie broers uit de titel wonen is niet meer dan een gehucht op een zanderige vlakte. Het nabijgelegen station is een opslagplaats voor roestige locomotieven, alleen de militaire basis even verderop lijkt iets van de moderne tijd te weerspiegelen. Maar het is de dagelijkse, huidige realiteit in het moderne Kazachstan.
Wat Aprimov er in deze film tegenover stelt is de droom, de illusie van een beter leven. Een werkelijkheid die alleen in de herinnering of in de verbeelding bestaat. De drie broers scharrelen geregeld wat rond op het stationnetje om een praatje te maken met de opzichter, een oude man die de Duitse kampen heeft overleefd. Hij vertelt de jongens mooie verhalen over een paradijselijk meer waar de legerofficieren zich vermaken als ze geen dienst hebben. Het leven is er goed en mooi, en er zijn tal van prachtige vrouwen die de mannen ter wille zijn. Vooral dat laatste spreekt de jongens aan, en er worden plannen gesmeed om naar het meer te gaan.
De film is een mooie mengeling van realisme en parabel. De kinderen zijn niet alleen zoekers naar een betere wereld, het zijn ook gewoon beginnende pubers met de overmatige seksuele nieuwsgierigheid die bij hun leeftijd hoort.
(Bron: De Filmkrant, december 2000)
Kies tijdstip
- filmspecial
Het dorpje waar de drie broers uit de titel wonen is niet meer dan een gehucht op een zanderige vlakte. Het nabijgelegen station is een opslagplaats voor roestige locomotieven, alleen de militaire basis even verderop lijkt iets van de moderne tijd te weerspiegelen. Maar het is de dagelijkse, huidige realiteit in het moderne Kazachstan.
Wat Aprimov er in deze film tegenover stelt is de droom, de illusie van een beter leven. Een werkelijkheid die alleen in de herinnering of in de verbeelding bestaat. De drie broers scharrelen geregeld wat rond op het stationnetje om een praatje te maken met de opzichter, een oude man die de Duitse kampen heeft overleefd. Hij vertelt de jongens mooie verhalen over een paradijselijk meer waar de legerofficieren zich vermaken als ze geen dienst hebben. Het leven is er goed en mooi, en er zijn tal van prachtige vrouwen die de mannen ter wille zijn. Vooral dat laatste spreekt de jongens aan, en er worden plannen gesmeed om naar het meer te gaan.
De film is een mooie mengeling van realisme en parabel. De kinderen zijn niet alleen zoekers naar een betere wereld, het zijn ook gewoon beginnende pubers met de overmatige seksuele nieuwsgierigheid die bij hun leeftijd hoort.
(Bron: De Filmkrant, december 2000)
