Exile

Mehdi Hmili

Mohamed werkt in een staalfabriek waar de omstandigheden hard en gevaarlijk zijn. Na een explosie waarbij zijn vriend omkomt en hij zelf gewond raakt, begint er iets te veranderen. Zijn lichaam draagt het trauma, maar ook zijn blik op de wereld verschuift.

Langzaam groeit zijn woede tegen het systeem dat hem gevormd heeft. Wat begint als een persoonlijk verhaal, wordt een strijd tegen corruptie en uitbuiting — en tegen een leven dat hem nooit echt een keuze heeft gegeven.

Mehdi Hmili maakt met Exile een rauwe en fysieke film, ergens tussen arthouse en thriller. Met zijn kenmerkende beeldtaal en ritme bouwt hij aan een portret van een man die niets meer te verliezen heeft en juist daardoor gevaarlijk wordt. Mehdi Hmili filmt in rijke sepia-tinten met een zweem van roestoranje, wat de film een dromerige, bijna mythische sfeer geeft. Het is genre-overschrijdend werk van een regisseur die zijn cinematografische taal steeds verder verfijnt.

Mohamed is a steelworker in one of Tunisia’s largest factories. After an explosion kills his friend and leaves a piece of rusting metal lodged in his own head, his life changes forever. As the rust spreads through his body, he turns against the corruption gripping the factory — the struggle of a man with nothing left to lose.

A slow-burning revenge film verging between arthouse and thriller, and framed as a portrait of a masculinity crisis, Exile is shot in rich sepia tones tinged with rust orange.

do 11 jun
  • 12:00
Kaarten
vanaf € 10
  • filmspecial
Tunesië
127’
Arabisch gesproken
Engels ondertiteld

Mohamed werkt in een staalfabriek waar de omstandigheden hard en gevaarlijk zijn. Na een explosie waarbij zijn vriend omkomt en hij zelf gewond raakt, begint er iets te veranderen. Zijn lichaam draagt het trauma, maar ook zijn blik op de wereld verschuift.

Langzaam groeit zijn woede tegen het systeem dat hem gevormd heeft. Wat begint als een persoonlijk verhaal, wordt een strijd tegen corruptie en uitbuiting — en tegen een leven dat hem nooit echt een keuze heeft gegeven.

Mehdi Hmili maakt met Exile een rauwe en fysieke film, ergens tussen arthouse en thriller. Met zijn kenmerkende beeldtaal en ritme bouwt hij aan een portret van een man die niets meer te verliezen heeft en juist daardoor gevaarlijk wordt. Mehdi Hmili filmt in rijke sepia-tinten met een zweem van roestoranje, wat de film een dromerige, bijna mythische sfeer geeft. Het is genre-overschrijdend werk van een regisseur die zijn cinematografische taal steeds verder verfijnt.

Mohamed is a steelworker in one of Tunisia’s largest factories. After an explosion kills his friend and leaves a piece of rusting metal lodged in his own head, his life changes forever. As the rust spreads through his body, he turns against the corruption gripping the factory — the struggle of a man with nothing left to lose.

A slow-burning revenge film verging between arthouse and thriller, and framed as a portrait of a masculinity crisis, Exile is shot in rich sepia tones tinged with rust orange.